ԶԱՐԹՈՆՔ

  

  

Դու կարծում ես՝ Զարթոնքը վերջն է՞։  Դա միայն քո կյանքի ամենադաժան որոնման սկիզբն է։

Դու պատռեցիր քողերը, տեսար մատրիցան, զգացիր միասնությունը... Եվ հիմա կարծում ես տեղ հասա՞ր։ Որ հիմա միայն բարություն է, միաեղջյուրներ ու անվերջ խաղաղությու՞ն։ Թուլա՛ց։

Արթնացումը խաղաղ նավահանգիստ չէ։ Դա բաց տիեզերքն է՝ առանց աստղագնացի հանդերձանքի։ Եվ ահա թե  դիվային  ինչ նվերներ  են սպասում քեզ այդ «հրաշալի» ճանապարհին՝

1. Էգոյի քայքայումը՝ ոչ թե հրաժեշտ, այլ... արյունոտ մսաղաց։ Քո «ես»-ը չի լուծարվի հանգիստ։ Այն կգոռա, կքերծի, կկառուցի թակարդներ՝ հին վախերից ու ամբիցիաներից։ Կտատանվես մեծության մանիայի («Ես՝ Աստված եմ!») և լիակատար ոչնչության («Ես՝ ոչ ոք եմ») միջև։ Հոգեբանական դժոխքն երաշխավորված է։

2. Հոգին խարխափում է մութ խավարում՝  երբ բոլոր կուռքերը մեռել են։ Էքստազից հետո՝ դատարկություն, խորը և սառեցնող։ Դու գիտես Ճշմարտությունը, բայց ապրել դրա հետ՝ անտանելի է։ Հին աշխարհը փլվել է, նորը՝... դեռ չկա։ Սա դեպրեսիա չէ, հարգելիս։ Սա էքզիստենցիալ վակուում է, որ կրծում է հոգիդ։

3. Հոգեբանական ցունամի՝  ինչպես ապրել սեփական ապոկալիպսիսը։ Չմշակված վերքերը, քնած կոմպլեքսները՝ դուրս կգան եռապատիկ ուժով։ Տեսիլքներ՞։ Խուճապային նոպանե՞ր։ Խելագարության զգացողությու՞ն ։ Բարի գալուստ ակումբ։ Արթնացումը չի բուժում, այն բացում է թարախապարկերը։

4. Օտարացում՝ դու դարձել ես լուսնից իջածին։ Քո հին «նորմալ» զրույցները կթվան հիմարություն։ Մարդիկ կզգան քո «այլ» հաճախականությունը՝ կամ կձգվեն, ինչպես ցեցերը, կամ կփախչեն, ինչպես ժանտախտից։ Մենակությունը ամբոխի մեջ՝ քո նոր անձնական դժոխքն է՞, թե՝ դրախտը ։

5. Իշխանությունը կախարդության գայթակղությու՞ն  ... ամենաթունավոր թմրանյու՞թ։ Զգալով կապն ամեն ինչի հետ՝ կզգաս, թե ինչպես են ենթարկվում իրականության թելերը։ Ամենազորեղ խաղալու, մանիպուլացնելու, «բուժելու», «առաջնորդելու» գայթակղությունը՝ հուր է, որ ամբողջությամբ կայրի հոգիդ։ Կընկնե՞ս, կկոտրվե՞ս։

6. Պարադոքս. ամեն ինչ իմանալով՝ ոչինչ չգիտես։ Բացարձակ Ճշմարտությունը չի պատասխանում առօրյա հարցերին։ Ինչպես ապրել՞։ Ինչպե՞ս սիրել։ Ինչպե՞ս վճարել բնակարանի վարձը։ Արթնացումը քեզ չի դարձնում իմաստուն, այն քեզ դարձնում է հավերժ նորեկ՝ ձևերի աշխարհում։

7. «Լուսավորված» էգոյի թակարդը. երբ դառնում ես ամենահոգնեցնող գուրու և ամենակեղտոտ թակարդ։ Քո Էգոն հագնում է Լուսավորվածի թիկնոց։ Այժմ դու «հատուկ» ես, «ընտրյալ», «իմացող»։ Կսկսես դաս տալ, դատապարտել «քնածներին», զարգացնել «հոգևոր գերազանցություն»։ Սա արթնացում չէ այլ դրա չար ծաղրանկարը՝ քնած Էգոյի վերջին բաստիոնը։

Գեղեցի՞կ է։ Համարձա՞կ։ Ճճմարտությունը՝ ուղղակի կտրող՝ ապակու պես:

Արթնացումը հեքիաթի վերջը չէ։ Դա մուտք է Հիպեր-իրականություն, որտեղ խաղադրույքը՝ քո էությունն է, քո բանականությունը և քո կյանքը։

Դու իրո՞ք պատրաստ ես դրան։ Թե՞ կարծում ես՝ քո գեղեցիկ մեդիտացիաներն ու էզոթերիկ գրքերը զրահ են այն ամենի դեմ, ինչ բացվելու է։