ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

    Հայաստանի Հանրապետության շուրջ ստեղծված ռազմաքաղաքական ծանր իրավիճակը և ներքին անորոշությունը հանրության առաջ ծառացրել են պետության և ազգային ապագայի վերաբերյալ լուրջ հարցադրումներ։ Ավելի քան վեց տարվա կառավարումից հետո Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմը հայտնվել է խորը անվստահության ճգնաժամի մեջ, իսկ քաղաքական դաշտում առկա որոշ խմբավորումներ չեն կարողանում առաջարկել հանրությանը հուզող խնդիրների արմատական լուծումներ։ 1. Ինչո՞ւ է սպառվել վստահությունը Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության հանդեպ Փաշինյանի կառավարման տարիների քննադատությունը հիմնված է մի շարք անհերքելի փաստերի և իրադարձությունների վրա. Անվտանգային համակարգի փլուզում. 2020 թվականի   « 44-օրյա պատերազմի »   ծանր հետևանքները, ապշերոնյան ռեժիմի զորքերի կողմից Մեծ Հայքի 10-րդ նահանգը հանդիսացող Արձախի ամբողջական հայաթափումն ու էթնիկ զտումը, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխան տարածքների նկատմամբ ապշերոնյան զավթիչների ներխուժումները ցույց տվեցին գործող իշխանության անկարողությունը՝ ապահովե...

 Հայաստանի Հանրապետության կրթական համակարգում տարիներ շարունակ իրականացվող փոփոխությունները ներկայացվում են որպես կրթության որակի բարձրացման, ժամանակակից գիտելիքի փոխանցման և միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցման գործընթաց։ Սակայն ցանկացած կրթական բարեփոխման մասին խոսելուց առաջ պետք է պատասխանել մեկ հիմնարար հարցի՝ ի՞նչ մարդ և ի՞նչ քաղաքացի ենք ցանկանում ձևավորել մեր դպրոցում ։ Եթե այդ հարցի պատասխանը հստակ չէ, ապա նույնիսկ ամենաժամանակակից դասագրքերը, չափորոշիչները և մեթոդաբանությունները կարող են վերածվել  կրթական համակարգի արտաքին և աննպատակ փոփոխության։ Այս հարցն առավել ակնհայտ է դառնում  Հայոց պատմության ուսուցման օրինակում։   5-րդ և 6-րդ դասարաններում ի՞նչ եղավ Հայոց պատմությանը Այսօր գործող հանրակրթական ծրագրում «Հայաստանի պատմություն» առանձին առարկան սկսվում է 7-րդ դասարանից։ 5-րդ դասարանում երեխան սովորում է «Իմ հայրենիքը» , իսկ 6-րդում՝ «Իմ հայրենիքն ու աշխարհը» ։ Այսինքն՝ 10-12 տարեկան հայ երեխան, որը գտնվում է իր ինքնության և աշխարհընկալման ձևավորման ...

  Ազգային ինքնությունը միայն հայրենի հողը, դրոշը, զինանշանը կամ պետական սահմանը չէ։ Ազգային ինքնությունը նաև այն լեզուն է, որով ժողովուրդը ճանաչում, անվանում և գնահատում է իր պատմությունը և իր հանրային ու զինվորական գործիչներին ։ Եվ այստեղ մի հարց կա, որի շուրջ արժե լրջորեն մտածել։ Ինչո՞ւ ենք մենք մեր ազգային մեծերին հաճախ անվանում օտար պետությունների ու կայսրությունների տված տիտղոսներով։ Օրինակ՝ Պողոս Նուբար փաշա, Անդրանիկ փաշա, Աժդահա փաշաՙ  Գևորգ Չաուշ և բազմաթիվ այլ նման ձևակերպումներ։ Մի՞թե հայ մարդու մեծությունը հաստատվում է նրան օտար իշխանության տված տիտղոսով։ Մի՞թե Անդրանիկ Օզանյանի մեծությունը նրա «փաշա» կոչման մեջ էր։ Իհարկե՝ ոչ։ Նրա մեծությունը նրա զորավարական վաստակի, ազգային ծառայության և ժողովրդի ազատության համար մղած պայքարի մեջ էր։ Պողոս Նուբարի պատմական նշանակությունն էլ նրա անվան կողքին դրված օտար տիտղոսով չի պայմանավորվում։ Նրա արժեքը նրա ազգային, քաղաքական, դիվանագիտական և բարեգործական գործունեության մեջ է։ Ուրեմն հարցն ավելի խորն է։ Ինչո՞ւ մենք մեր հերո...

      ( ԳՐԱԽՈՍԱԿԱՆ ՄԽԻԹԱՐ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ                                ՀՈԴՎԱԾԻ ՇՈՒՐՋ) Մխիթար Հարությունյանի  ,,  ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆՆ Է ՓԱՍՏՈՒՄ,,  հոդվածը կարևոր և այժմեական փորձ է՝ հայոց պատմության դասերի միջոցով վերլուծելու Ապշերոնյան ռեժիմի կողմից 1918թ. Հայաստանի Հանրապետությունից պատմական տարածքը բռնազավթելու համար պարտադրված ,,Արձախյան հիմնախնդիր,, եզրույթի  շուրջ ստեղծված աշխարհաքաղաքական իրողությունները։ Հեղինակի հիմնական մտահոգությունը, անշուշտ, հայրենասիրական է. ցույց տալ, որ ՀՀ-ի մայր տարածքից Արձախ նահանգի բռնազավթումը, որը ձևակերպվել է այն արդարցնող  ,,օտար տերության հովանու տակ անցնելը,,  պատմականորեն հանգեցրել է դրանց քաղաքական ու էթնիկ կորստին։ Այդուհանդերձ, պատմագիտական և ռազմավարական վերլուծության տեսանկյունից անհրաժեշտ է ավելի խորքային դիտարկել այն մեխանիզմները, թե ինչու՞  և ի՞նչ պայմաններում են տեղի ունեցել այդ անջատումները։ 1. Բուֆերային տարած...