ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

Իրադարձությունների ընթացքն անդիմադրելի է ։ Ամեն ինչ անդադար առաջ է ընթանում։ Սկզբում՝ քաոս, իսկ հետո որպես պարգև ու ձեռքբերում՝ արարչական կարգը։ Այդ կարգը շարունակաբար զարգանում է, բարդանում և դառնում կատարելության նոր աստիճան։ Այս Արարչական օրենքով է զարգանում և՛ ողջ տիեզերքը, և՛ արթնացող մարդը։ Երբ Նոր Հայը սովորում է իմաստնությամբ քանդել հինը, կարծրատիպերն ու կործանարար սովորույթները՝ որպեսզի ստեղծի նորը, վեհն ու մնայունը, նա ներդաշնակվում է Սուրբ Սրբոց Սրբերից Արարչի հետ։ Բայց երբ մարդը միայն քանդում է (կույր ագրեսիայով ու ատելությամբ)՝ առանց նոր բան կառուցելու, նա սկսում է քայքայել ինքն իրեն և տառապում է։ Այս է բարու և չարի հիմնական տարբերությունը. չարը քանդում է ստոր նպատակի համար, իսկ բարին՝ արարում է նորը՝ կատարյալը ստեղծելու համար։ Մարդն արարում է՝ պարզ, նյութական տարրերից ստեղծելով բարդ, հանճարեղ գաղափարներ ու կառույցներ։ Որպեսզի հնարավոր լինի դա, պետք է կարողանալ ճիշտ կառավարել և փոխակերպել կոպիտ նյութական կարգերը՝ դրանցից վերամշակված ուժ ու էներգիա ստանալու համար։ Օրինա...