ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

    Ապրիլի 24-ին Բաքվի ռասիստական բռնապետության դեմ ՄԱԿ -ի կամայական կալանքների աշխատանքային խմբին ներկայացված հայցը, որի մասին հայտնել է Ջոնաթան Շպանգենբերգը, իրավական տեսանկյունից կարևոր քայլ է։ Հայցը ստորագրել են Արտակ Բեգլարյանը, Սիրանուշ Սահակյանը, Մարտինես Խիմենեսը, Մեգան Շուրոնը և Իրենե Մասսիմինոն ՝ պահանջելով ճանաչել Բաքվում պահվող ( Արձախի բնիկ հայ-ընդծելով այս հատվածը, նպատակ ունեմ շեշտադրել դրա հզոր իրավական գործոն լինելը, որը չգիտես թե ինչու չի որդեգրվում հայ քաղաքական գործիչների կողմից: Ըստ երևույթին նչ ինչ կենտրոններից առկա են ճնշումներ, որը նրանց թույլ չի տալիս կենտրոնանալ միայն հայ ազգի շահերի վրա-Ա.Հ.) գերիների կալանքը որպես կամայական և հասնել նրանց ազատ արձակմանը։ Միևնույն ժամանակ, Գերմանիայի Բունդեսթագի պատգամավոր Գրեգոր Գիզին իր նամակով ևս փորձել է ուշադրություն հրավիրել հայ գերիների ազատ արձակման և արձախահայության վերադարձի (այս ձևակերպումն ուղղակի ծուղակ է, քանի որ իրականում հարցը պետք է դնել շատ կոշտ՝ ադրբեջանական զավթիչ-զորամիավորումներ անհապաղ դու...

   Պատմական ինքնախոստովանություն: Պատմության ընթացքում բազմաթիվ պետություններ ճանաչել են հայ ժողովրդի դեմ իրականացված ոճրագործությունը, սակայն եզակի են այն դեպքերը, երբ գերտերության առաջնորդը բացահայտորեն ընդունում է սեփական երկրի պատմական մեղքը այդ աղետի իրագործման մեջ: Այդպիսի անհերքելի փաստաթուղթ է Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջի երկհատոր աշխատությունը: Աղբյուրը Հեղինակ: David Lloyd George                                   Աշխատություն: «The Truth About the Peace Treaties» (Ճշմարտությունը հաշտության պայմանագրերի մասին) Հրատարակություն: Լոնդոն, Victor Gollancz Ltd, 1938թ., Հատոր 2-րդ Էջ: 1258 Բնիկության իրավունքը և Նվաճողի ոճիրը Այսօր հայ իրավաքաղաքական միտքը պահանջում է վերանայել «Հայոց ցեղասպանություն» հեղհեղուկ եզրույթը: Խնդիրը պետք է դիտարկվի իր իրական հարթության մեջ. դա բնիկ հայ Ազգի դեմ իր իսկ Հայրենիքում իրականացված ցեղասպանություն էր՝ եկվոր և նվաճող թուրքակ...

   Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի ամենամյա ուղերձը՝ ուղղված Պոլսո Հայոց պատրիարքությանն ու հայ համայնքին, վաղուց դադարել է լինել լոկ ցավակցական տեքստ։ Այսօր, հաշվի առնելով ՀՀ-ի շուրջ ստեղծված անբարե-նըպաստ պայմանները և Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության մղած իրավական պայքարը, անհրաժեշտ է այս ուղերձը դիտարկել քաղաքական մերկացման պրիզմայով։ 1. «Ընդհանուր ցավի» թեզը  Էրդողանի կիրառած «Առաջին աշխարհամարտի դժվարին պայմաններում զոհված օսմանցի հայեր» ձևակերպումը պատմական ռեվիզիոնիզմի դասական օրինակ է։ Նպատակը. Հավասարության նշան դնել պետականորեն ծրագրված բնաջնջման զոհերի և պատերազմական ընդհանուր կորուստների միջև։ Իրավական կողմը. Սա փորձ է խուսափել «ցեղասպանություն» եզրույ-թից, քանի որ վերջինս ենթադրում է կանխամտածվածություն  և հստակ իրավական հետևանքներ՝ հատուցում և տարածքային իրավունքների վերականգնում։  2. «Հրոսակային գործողություններ»՝ ինքնախոստովանություն ճնշումների մասին Էրդողանի մեղադրանքը՝ ուղղված հայկական «հրոսակային գործողություններին», իրականում հանդ...

    ԻՐԱՎԱԿԱՆ ԲԱՑԹՈՂՈՒՄՆԵՐ ԵՎ ՌԱԶՄԱՎԱՐԱԿԱՆ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ 1994 թվականի մայիսի 17-ին Մոսկվայում նախապատրաստված հրադադարի նախագիծն այսօր ներկայացվում է հանրությանը Արձախի Պաշտպանության Բանակի ախկին նախարար Սամվել Բաբայանի կողմից: Այն հանդիսանում է հայկական ռազմական դիվանագիտության ամենաառանցքային, բայց և ամենահակասական էջերից մեկը: Փաստաթղթի խորքային վերլուծությունը թույլ է տալիս վերհանել մի շարք կնճռոտ հարցեր, որոնք մինչ օրս արդիական են: 1. Կարգավիճակի անորոշությունը՝ որպես ական Փաստաթղթի գլխավոր խնդիրը, որը մատնանշում են փորձագետները, «Երաշխավոր» կողմի բացակայությունն է: Թեև Ռուսաստանի Դաշնության և Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարները ստորագրում են համաձայնագիրը, նրանց իրավական կարգավիճակը հստակեցված չէ: Բացթողումը. Նրանք պետք է հանդես գային ոչ թե պարզապես որպես «Կողմ», այլ որպես խաղաղության երաշխավորներ : Սա թույլ կտար հետագայում իրավական պատասխանատվության ենթարկել կողմերից մեկին՝ պայմանավորվածությունները խախտելու դեպքում: Սուբյեկտայնություն. Փաստաթու...

   Վերջին տարիներին շովեն-ռասիստական Բաքվի իշխանությունները    տեղեկա-տվական դաշտում ակտիվորեն շրջանառում են հրապարակումներ, որոնք  փոր-ձում են արդի քաղաքական իրողությունները ներկայացնել որպես պատմական և իրավական «վերականգնում»։ Դրանցից մեկը՝  Բերդաձոր - Լաչին-ի սահմա-նային անցակետի ստեղծման մասին հոդվածը , հրապարակված է 1news.az կայքում և ստորագրված է Ֆարիդա Բաղիրովա անունով։ Հոդվածում  Բերդաձորի անցակետը ներկայացվում է որպես Բաքվի ֆաշիս-տական ռեժիմի   « ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության վերականգնման »  խորհրդանիշ՝ պնդելով, որ այն «վերջնականապես լուծել է» տարածքային հարցը ։ Սակայն նման մոտեցումը հիմնված է պատմական և իրավական համատեքստի նպատակային մեկնաբանության վրա և կոչված է արդարացնելու 1948-ից ի վեր Արձախի նկատմամաբ զավթողական  նկրտում-ները։ Պատմական նախապատմություն․ հակամարտության խորքային արմատները    Հայկական լեռնաշխարհում բնիկ հայ ժողովրդի և քոչվոր-զավթիչ թաթարնե-րի միջև առաջին լայնածավալ բախում-ները ...

  «Պատմությունը չի ներում թույլերին, բայց հնարավորություն է տալիս նրանց, ովքեր սովորում են սեփական սխալներից»: ՍԵՎՐԻ ԴԱՍԵՐԸ ԵՎ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԱՇԽԱՐՀԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ. Պատմությունը կրկնվելու սովորություն ունի, հատկապես նրանց համար, ովքեր չեն յուրացնում դրա դասերը: 100 տարի առաջ և այսօր Հայաստանը կանգնած է նույն երկընտրանքի առաջ՝ դառնալ միջազգային իրավունքի սուբյեկտ, թե՞ մնալ գերտերությունների խաղերի զոհասեղանին: 1. Դիվանագիտական կուրություն և ռազմավարական սխալներ Առաջին Հանրապետության փորձը ցավալի օրինակ է այն բանի, թե ինչպես կարելի է կորցնել հնարավորությունը՝ սխալ կողմնորոշման պատճառով: Երբ Մեծ Բրիտանիան Կարսն ու Նախիջևանը վերադարձրել էր Հայաստանին՝ ակնկալելով ստեղծել զսպող գործոն Թուրքիայի և նրա Բաքցի վասալի դեմ, հայկական վերնախավը չկարողացավ ազատվել «ռուսական հովանու» իներցիայից: Հայ զինվորականներին ռուսական համազգեստ հագցնելը և ռուսերեն հրամանները վանեցին Ալբիոնին, ինչի հետևանքով մենք կորցրինք ոչ միայն Կարսն ու Նախիջևանը, այլև տասնամյակներով Արցախը թողեցինք Ադրբեջանի կազմում: Այսօ...