ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

 Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածում  ընթացող գործընթացները մտել են նոր փուլ, որտեղ դասական հակամարտությունը վերածվում է ուժերի բարդ հավասարակշռության։ Տարածաշրջանային «3+3» ձևաչափը, թեև ներկայացվում է որպես համագործակցության հարթակ, իրականում չի լուծում հիմնարար հակասությունները, այլ ընդամենը ապահովում է հաղորդակցություն տարբեր ուժային կենտրոնների միջև։ Այս ֆոնին ակնհայտ է, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև ձևավորվել է ոչ թե բացահայտ հակադրություն, այլ ազդեցության բաժանման և փոխզսպման յուրահատուկ համակարգ։ Միևնույն ժամանակ տարածաշրջանում ակտիվացել են այլ դերակատարներ՝ ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Հնդկաստան, Իրան և Պակիստան, ինչի արդյունքում Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածը վերածվել է բազմաբևեռ մրցակցության հանգույցի։ Պատերազմի իրական հավանականությունը Չնայած ռազմաշունչ հայտարարություններին և սահմանային լարվածությանը, անհրաժեշտ է արձանագրել կարևոր մի հանգամանք․ Պաշտոնական Բաքուն  շահագրգիռ չպիտի լինի լայնածավալ պատերազմով։ Պատճառները բազմաշերտ են․ Լայն պատերազմը կարող է ապակ...

   Թեմա. «Բենդեր Աբբաս – Մեղրի – Փոթի/Տուապսե» բազմամոդալ տրանսպորտային միջանցքի ռազմավարական հայեցակարգի ներկայացում Հաշվի առնելով գլոբալ լոգիստիկ շղթաների վերափոխումը և տարածաշրջանային անվտանգային մարտահրավերները՝ ներկայացնում եմ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ինքնիշխանության ամրապնդմանն ուղղված հավակնոտ նախագիծ։ Առաջարկվում է ստեղծել Պարսից ծոցը Սև ծովին կապող բազմամոդալ միջանցք , որը ՀՀ-ն  կվերածի տարածաշրջանային առանցքային հանգույցի : 1. Նախագծի ռազմավարական էությունը Նախագիծը նախատեսում է Իրանի, Հայաստանի և Վրաստանի տարածքով անցնող միասնական տրանսպորտային համակարգի ստեղծում, որը ներառում է. Ժամանակակից ավտոմայրուղի (2×2 գոտի, 100-120 կմ/ժ)։ Բեռնատար և արագընթաց երկաթուղային ցանց (մինչև 200-300 կմ/ժ արագությամբ հատվածներով)։ Հիմնական ուղղություն. Բենդեր Աբբաս – Մեղրի – Կապան – Սիսիան – Չարենցավան – Ալավերդի – Ջիլիզա – Փոթի/Տուապսե: 2. Տնտեսական և քաղաքական ակնկալիքներ     Լոգիստիկ արդյունավետություն. Բեռնափոխադրման ծախսերի կրճատում 20-30%-...

   Այսօր քաղաքական ղեկավարներն այլևս դիմակներ  չեն հագնում։ Գլոբալիստները, ֆինանսական կլաններն ու «աշխարհի տերերը» չեն էլ  թաքցնում իրենց հրեշավոր ծրագրերը։ Սակայն նրանց և նրանց խամաճիկների ամբարտավանության հետևում թաքնված է անասնական վախը։ Ինչո՞ւ  նրանք, ովքեր տիրապետում են համաշխարհային ֆինանսներին ու տեխնոլոգիաներին, այդքան սարսափում են  Հայ տեսակի արմատից ու հոգուց։ 1. Գենետիկ հիշողություն և «Անհնազանդության կո՞դ» Հայ տեսակը «Նոր համաշխար-հային կարգի» կոկորդին մնացած ոսկոր է։ Երբ արևմտյան հասարակու-թյունը դարեր շարունակ վարժեցվել է խիստ հիերարխիայի և կույր հնազանդության, հայի մեջ ապրում է Լեռնեցու ազատատենչ ոգին ։  2018-ից ի վեր բոլոր փորձերը,  ամբողջությամբ թվայնացնել հայությանը կամ տեղավորել «սոցիալական վարկանիշների» նեղ շրջանակում՝ ավարտվեցին անհաջողությամբ։  Հայը սթափվում է թավշյա զոմբիա-ցումից, նա հիշում է, որ ինքը Սուրբ Սրբոց  Արարչի զավակն է , Հայկական բարձրավանդակի իրական տերը, այլ ոչ թե «համակարգի համարակալ-ված ստրուկը»։ 2. ...

     Անկարայի ռեժիմի ռազմա-կան վերափոխումը և «Խա-ղաղության հանգույցի» ան-վտանգության հրամայակա-նը Վերջին հայտարարությունը պաշտոնական Անկարայի ազգային պաշտպանության նախարարության կողմից՝ հատուկ նշանակության բրիգադների թվի ավելացման վերաբերյալ, հերթական անգամ ցույց է տալիս, որ ժամանակակից աշխարհում անվտանգու-թյունը դիտարկվում է ոչ թե ստատիկ, այլ մշտապես զարգացող համակարգի մեջ։ Որպես ՆԱՏՕ -ի առանցքային բանակներից մեկը՝ Թուրքիա յի ռեժիմը արագ արձագանքում է պատերազմների բնույթի փոփոխությանը։ Հատկապես Ռուս-ուկրաինական պատերազմը  ցույց է տալիս, որ վճռորոշ են դառնում ոչ թե միայն մեծաքանակ զորքերը, այլ փոքր, շարժունակ, բարձր պատրաստված ստորաբա-ժանումները, որոնք համալրված են ժամանակակից տեխնոլոգիաներով։ Այս համատեքստում հատուկ նշանակության բրիգադների ընդլայնումը պետք է ընկալել որպես ռազմավարական ադապտացիա՝ ուղղված ապագայի պատե-րազմներին։ Հայաստանի Հանրապետության ռազմավարական երկընտրանքը      Նման զարգացումների ֆոնին Հայաստանի Հանրապետության  համար ...