ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

  Եմենի պատերազմում շրջանառվող վերջին լուրերը նոր հարցեր են առաջադրում ոչ միայն այդ երկրի, այլև ամբողջ Մերձավոր Արևելքի ուժային հավասարակշռության վերաբերյալ։ Ըստ տարածված հաղորդագրությունների՝ հուսիթները՝ «Անսար Ալլահ» շարժումը, Եմենի արևմտյան հատվածում ռազմական առաջխաղացում են արձանագրել։ Նշվում է Էլ-Մոխա նավահանգստային քաղաքի, Հայսի, Ալ-Խոխայի և այլ ռազմավարական նշանակություն ունեցող շրջանների նկատմամբ վերահսկողության հաստատման մասին։ Հուսիթների քաղաքական բյուրոյի անդամ Մուհամմադ ալ-Բուխայթին հայտարարել է նաև Սաուդյան Արաբիայի և նրա դաշնակիցների ուժերի զանգվածային հանձնվելու, այդ թվում՝ երեք բրիգադների սպառազինությամբ հանդերձ հուսիթներին անցնելու մասին։ Այս հաղորդագրությունների մի մասը հաստատվում է միջազգային   լրատվամիջոցների տեղեկություններով, մասնավորապես՝ Մոխայի նկատմամբ հուսիթների վերահսկողության մասին։ Սակայն երեք ամբողջական բրիգադների հանձնվելու վերաբերյալ պնդումը դեռևս անկախ աղբյուրներով հաստատված չէ։ Սա, սակայն, չի նվազեցնում հարցի ռազմավարական նշանակությունը։ ...

        «Ես ձեզ ասում եմ՝ կըգա Ոգու սով...» Ավետիք Իսահակյանի այս տողերը կարծես գրված լինեն ոչ թե անցած դարի, այլ մեր օրերի մարդու համար։ Մեր օրերի մարդը  սովոր է խոսել սննդի, փողի, տան, մեքե-նայի, աշխատանքի և  հաջողության մասին։ Մարդու այդ տեսակին մեծն Իսահակյանը յուր ժամանակին զգուշացրել էր.    - «Ես ձեզ ասում եմ՝ կըգա Ոգու սով...» Հիրավի ոչ մի սրբություն չունեցող օրվա դրամապաշտները  նստած են   «ճոխ սեղանի մոտ» , բայց ներսից ... քաղց են զգում։ Բանաստեղծության ամենահզոր հակադրություններից մեկն է հետևյալ տողը .      - «Կընկնեք մուրալու հափրած որկորով» — այսինքն՝ մարմնապես կուշտ, բայց հոգեպես քաղցած։   Նյութական առատության մեջ անիմաստռ լողացողին ճակատագիրն անխուսափելիորեն կհասցնի  հոգևոր սնանկության հանգրվան... «Նյութի տաճարում արբած պարեցիք՝  Մոռացած անմահ, անհունի տենչանք»։  Այս տողերը անողոք են հնչում ապաշխարհությունից հրաժարված դրամապաշտի համար։ Նյութը դարձել է որոշ մարդկանց կյանքի գլխավոր...

  Հայաստանի Հանրապետությունում, որտեղ հասարակական անհամերաշխությունը 2018-ի թավշյա իշխանափոխությունից հետո շարունակում է մնալ մեր ազգային կյանքի լուրջ մարտա-հըրավերներից մեկը: ՀՀ  բանակի ղեկավարության յուրաքանչ-յուր քայլ, որն ուղղված է փոխադարձ վստահության ամրա-պընդմանն, ունի իր հատուկ նշանակությունը։ Այս տեսանկյունից ուշադրության է արժանի ՀՀ Պաշտպա-նության նախարար Սուրեն Պապիկյանի՝ զինված ուժերի զորամասերից մեկում զինվորների հետ համատեղ ճաշելու փաստը։ Լուսանկարը, առաջին հայացքից, սովորական զինվորական առօրյայի դրվագ է։ Սակայն պետական կառավարման և բանակային ղեկավարության տեսանկյունից այն կարելի է դիտարկել ավելի լայն համա-տեքստում։ Բանակի բարոյահոգեբանական վիճակը միայն հրամաններով, կարգապահական միջոցներով կամ նոր սպառազինությամբ չի ձևավորվում։ Այն ձևավորվում է նաև մարդկանց միջև վստահությամբ։ Երբ բարձրագույն ղեկավարության ներկայացուցիչը նստում է զինվորների հետ նույն սեղանի շուրջ, նա հնարավորություն է ստանում տեսնելու այն միջավայրը, որտեղ զինվորն անցկացնում է իր ծառայության ամենօր...

    Լ ուսանկարում տեսնում ենք ոչ միայն քարե ճանապարհ, հին տներ, այգիներ ու լեռների տակ սեղմված մի գյուղ։ Մենք տեսնում ենք Արձախի Հանրապետության Քարին Տակ գյուղից մի տեսարան , որտեղ ամեն մի քար պատմություն ուն ի , ջուրը՝ հիշողություն, իսկ յուրաքանչյուր տան պատը՝ մի ընտանիքի անուն։ Քարին Տակ գյուղ ն ինքն ավելի կարծր գտնվեց, քան այն քարը, որի տակ ապրում էր ։ Պատմական աղբյուրները Քարին Տակի հայկական բնակչության պատմությունը տանում են ուշ բրոնզե դար, որի մաիսն դեռ գրելու առիթ կունենանք … 1898 թվականի ռուսական «Կովկասի վայրերի և ց յու ղերի նկարագրության նյութերի ժողովածուում» արձանագրված տեղեկությունների համաձայն՝ գյուղի բնակիչների մի մասը տեղաբնիկ քարինտակցիներին միացել են Խծաբերդից՝ Պարսկաստանի հետ հայերի հարաբերությունները թշնամական դարձնելուն ձգտող թուրք խաների հալածանքներից խուսափելով։ XIX դարի վիճակագրական տվյալներ ը ցույց են տա-լիս բազմամարդ հայկական գյուղ՝ 1873-ին 823 , իսկ 1886-ին՝ շուրջ 900 բնակչով։ Եվ հետո եկավ այն օրը, որը Քարին Տակը...