ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

    Փախստականների և բռնի տեղահանվածների նկատմամբ պետության վերաբերմունքը ոչ միայն սոցիալական, այլև ռազմավարական ու բարոյական հարց է: Այս համատեքստում ակնհայտ է դառնում երկու հակամարտ պետությունների որդեգրած մոտեցումների կտրուկ տարբերությունը, ինչը լուրջ մտահոգությունների տեղիք է տալիս. 1. Բաքվի մոտեցումը. Երկարատև աջակցություն և «Մեծ վերադարձի» ծրագիրը Ֆինանսական և սոցիալական աջակցություն. 1988 թվականից ի վեր Ապշերոնի ռեժիմը  տասնամյակներ շարունակ իր տեղահանվածներին տրամադրել է պետական աջակցության, արտոնությունների և ֆինանսական վճարների հատուկ համակարգ: «Մեծ վերադարձի» ծրագիրը. Չնայած այս ծրագրի շուրջ առկա բողոքներին և դժգոհություններին (երբ իշխանությունները սպառնում են զրկել ֆինանսական աջակցությունից այն տեղահանվածներին, ովքեր հրաժարվում են տեղափոխվել Արձախի օկուպացված տարածքներ), ակնհայտ է, որ Բաքվի ռասիստական վարչակազմը տեղահանվածների հարցը պահում է պետական առաջնահերթությունների կենտրոնում և օգտագործում է լուրջ ֆինանսական ռեսուրսներ: 2. Երևանի քաղաքականությունը. Աջակ...