Сообщения

Արձախի քաղաքական ինքնակազմակերպումը 1917–1918 թվականներին.

Изображение
  Պետական կառավարման նախադրյալները և տարածաշրջանային նոր իրողությունները 1917 թ. Փետրվարյան հեղափոխությունը և դրան հաջորդած քաղաքական ցնցումները վճռորոշ ազդեցություն ունեցան Հարավային Կովկասի ժողովուրդների, այդ թվում՝ Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածում՝ Արձախում բնակվող հայ բնակչության հասարակական-քաղաքական կյանքի վրա։ ( «Հարավային Կովկաս» տերմինը, փոխարինելով ռուսական «Անդրկովկաս» եզրույթին, պահպանեց տարածաշրջանի վարչաքաղաքական մասնատումը և նպաստեց Հայկական լեռնաշխարհի՝ որպես միասնական պատմաաշխարհագրական միավորի, մարգինալացմանը։ Այդ գործընթացը հատկապես նշանակալի էր այն իրողության համատեքստում, երբ Հայկական լեռնաշխարհի արևմտյան հատվածներում հայ բնակչության զանգվածային բնաջնջումից հետո պատմաաշխարհագրական հիշողությունը ենթարկվում էր վերաիմաստավորման։ — Ա.Հ.)   Կայսերական վարչակարգի փլուզումը հանգեցրեց իշխանության նախկին համակարգի կազմալուծմանը, իսկ կենտրոնական իշխանության թուլացումը տեղական բնակչությանը կանգնեցրեց ինքնակազմակերպման, կառավարման և սեփական անվտանգության ապա...
Изображение
  Այսօր անդրադառնում եմ հայոց նորագույն պատմության փառահեղ, էջերից մեկին՝ Հայկական լեգեոնի պատմությանը: Հայկական լեգեոնը ծնվեց Հայկական Ազգային Պատվիրակության ղեկավար Պողոս Նուբարի և Ֆրանսիայի ներկայացուցիչ Ժորժ Պիկոյի բանակցությունների արդյունքում 1916 թ. նոյեմբերի 15-ին (ըստ ճշտումների ՝ նոյեմբերի 3-ին) հիմնադրվեց «Արևելյան լեգեոնը», որը հետագայում՝ իր կազմի ավելի քան 80 (95 տոկոսը ուռճեցված տվյալ է՝ արաբներ և ալեվիներ ) տոկոս հայ լինելու պատճառով, վերանվանվեց Հայկական լեգեոն: Պայմանագիրը հստակ էր. հայերը պարտավորվում են կռվել Օսմանյան Թուրքիայի զորքերի դեմ Մերձավոր Արևելքում, իսկ Ֆրանսիան պարտավորվում էր պատերազմից հետո օսմանցիների գաղութատիրությունից ազատագրված Կիլիկիայում ստեղծել հայկական ինքնավարություն՝ պաշտոնական Փարիզի հովանավորության ներքո: Հայկական լեգեոնի կազմում ընդգրկվելու կոչին արձագանքեց միայն արժանապատվություն ունեցող հայությունը: Առաջին միջուկը դարձան Պորտ Սաիդում ապաստանած 358 (400 կլորացրած տվյալ է) մուսալեռցի քաջեր, իսկ ԱՄՆ-ից նավերով ժամանեցին շուրջ 5...

ՍՈՒՊԵՐԶԻՆՎՈՐԻ ԷԿԶՈԿՄԱԽՔԻ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳԸ ԵՎ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆԱԿԱՆ ԱՊԱԳԱՆ

Изображение
    Երեք գերտերությունների փորձը և Հայաստանի Հանրապետության տեխնոլոգիական ինքնուրույնության ռազմավարությունը Ժամանակակից աշխարհում ռազմական գերազանցության չափանիշներն աստիճանաբար փոխվում են։ Եթե նախկինում բանակների հզորությունը հիմնականում գնահատվում էր զինվորների թվաքանակով, սպառազինության ծավալով և ծանր տեխնիկայի քանակով, ապա այսօր այդ չափանիշներին ավելացել են տեխնոլոգիական ինտեգրումը, արհեստական բանականությունը, ռոբոտատեխնիկան, տեղեկատվական գերազանցությունը և զինվորի անհատական հնարավորությունների ընդլայնումը։ Ապագայի զինվորը կարող է դառնալ ոչ միայն զենք կրող մարտիկ, այլև տեխնոլոգիական համակարգի կենտրոն, որի ֆիզիկական կարողությունները, պաշտպանվածությունը, հաղորդակցությունը և իրավիճակային իրազեկվածությունը լրացվում են ժամանակակից ինժեներական լուծումներով։ Այս ուղղությամբ աշխատանքներ են իրականացնում աշխարհի առաջատար ռազմական տերությունները։ Հատկապես ուշագրավ են ԱՄՆ-ի TALOS հետազոտական հայեցակարգը, Ռուսաստանի Ratnik զինվորական հանդերձանքի ծրագիրը և Չինաստանի՝ կրելի ռոբոտային հա...