ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

    Այն, ինչ այսօր տեղի է ունենում Թուրքիայի Ապշերոնյան վիլայեթում , պատմական օրինաչափություն է, որին բախվում են բոլոր ավտորիտար և ագրեսիվ ռեժիմները: Պատերազմն ու տարածքային զավթումները կարող են ժամանակավորապես շեղել հասարակության ուշադրությունը ներքին խնդիրներից, սակայն դրանք երբեք չեն կարող փոխարինել տնտեսական հայունությանը, սոցիալական արդարությանը և մարդկային արժանապատվությանը: Օգտագործված և մոռացված զինվորականներ. 2020թ. ագրեսիային մասնակցած հազարավոր վետերաններ այսօր բախվում են անտարբերության, անօգնականության և ծայրահեղ աղքատության: Ռեժիմի համար նրանք միայն գործիք էին, իսկ այժմ՝ անպետք բեռ: «Մեծ վերադարձի» փուչիկը. «Գարաբաղ բիզիմդիր» տարիների ստահոդ կարգախոսն ու «մեծ բնակեցման» ամբիցիոզ ծրագրերը տապալվում են կոռուպցիայի և իրական ռեսուրսների բացակայության պատճառով: Փողերը փոշիանում են էլիտաների դղյակներում, իսկ հասարակ ժողովուրդը մնում է ձեռնունայն: Ապագայի զրոյական երաշխիքներ. Այն զինվորները, որոնք այսօր ծառայում ենվարչախմբին, պետք է հստակ գիտակցեն՝ վաղը իրենք նու...