Сообщения

Ամկարա-Բաքու-Իսլամաբադ առանցքը պատերազմի է պատրաստվում, իսկ պաշտոնական Երևանը՞

Изображение
  Աշխարհը խելահեղ արագությամբ զինվում է, վերազինվում և պատրաստվում է նոր բախումների։ Արժանապատվություն ունեցող պետական այրերը հասկանում են, որ խաղաղությունը միայն ցանկություններով չի պահպանվում․ այն պահվում է ուժով, տեխնոլոգիայով, կազմակերպվածությամբ և ազգային կամքով ։ Հարաշալի  օրինակ է ծառայում  Հունաստանը։ Տարիներ շարունակ ապրելով թուրքական ագրեսաիայի սպառնալիքների պայմաններում՝ Հունաստանը ոչ թե փակվեց պատերի հետևում ու սկսեց «երևակայական խաղաղության» քարոզ անել, այլ անցավ իր նորագույն պատմության ամենախոշոր վերազինմանը։ Մինչև 2036 թվականը Աթենքը պաշտպանության վրա ծախսելու է շուրջ 25  միլիարդ եվրո։ Գնում է F-35 Lightning II կործանիչներ, Dassault Rafale ինքնաթիռներ, Belharra-class frigate ֆրեգատներ, ստեղծում է «Աքիլլեսի վահան» բազմաշերտ հակաօդային և հակահրթիռային պաշտպանության համակարգը, զարգացնում է սեփական ռազմարդյունաբերությունը և պահանջում է տեխնոլոգիական անկախություն։   Ինչո՞ւ։ Որովհետև Թուրքիան բացահայտորեն սպառնում է, մեծացնում է հատուկջո...

Ո՞վ է իրեն զգում «ինչպես տանը»

Изображение
    Ճշմարտության ուժը և պետականության ուժը Վերջին օրերին համացանցում մեծ աղմուկ բարձրացրած լուսանկարը  որտեղ Թուրքիայի հատուկ ներկայացուցիչ Սերդար Քըլըչը  հայտարարում է, թե ՀՀ-ում իրեն զգում է «ինչպես տանը», պետք է լինի ոչ թե լոկ էմոցիաների, այլ սառը դատողության և գործողության մղիչ ուժ։ 1. Դիվանագիտական կեցվածք և պետական հզորություն Երբ փորձառու դիվանագետն օտար մայրաքաղաքում իրեն տանտիրոջ պես է պահում, նա դա անում է ոչ թե հյուրընկալությունից դրդված, այլ զգալով իր թիկունքում կանգնած պետության ռազմական և տնտեսական կշիռը։ Սա դիվանագիտական գրոհ է, որին պետք է պատասխանել ոչ թե նվաստացուցիչ հայտարարություններով, այլ արժանապատիվ պետականությամբ։ Եթե այսօր որևէ հայ պաշտոնյա Ստեփանակերտում եկեղեցու քանդումը համարում է այլ պետության «ներքին գործը», ապա նման մոտեցումը հարվածում է մեր ազգային արժանապատվությանը և թուլացնում պետության հիմքերը։        2. Անհատական քաջությունից դեպի համակարգված ուժ Մենք ունենք անհատական քաջության փառահեղ օրինակներ. Գագիկ Գինոսյանը...

Արդյո՞ք Թեհրանի ուղերձներ կփոխեն Երևանյան գագաթնաժողովից խաղի կանոնները

Изображение
    1 994-ի դասերը և Հայաստանի նոր հավասարակշռությունը.  1994-ի զինադադարից երեք տասնամյակ անց, Երևանում անցկացված Հայաստան-ԵՄ առաջին գագաթնաժողովը և դրա շրջանակներում ստորագրված տասնյակ փաստաթղթերը դառնում են երրորդ հան-րապետության նոր փորձաքարը։   Եթե 1994-ին ՀՀ քաղաքագետները փորձում էին  Արձախ ներխուժած ադրբեջանական զավթիչների դեմ ռազմական հաղթանակը տեղավորել իրավական անորոշ ձևակերպումների մեջ , ապա այսօր նրանք փորձում են իրավական ու տնտեսական նոր կապերի միջոցով ստեղծել այնպիսի անվտանգային միջավայր, որը 1994-ին այդպես էլ չկայացավ Կրեմլի մեղքով։ Սակայն այս գործընթացում առանցքային է մնում հավասարակշռության հարցը: Պատահական չէ, որ հենց այս օրերին ՀՀ-ում Իրանի դեսպանը հնչեցրեց խրախուսող, բայց միևնույն ժամանակ սթափեցնող ուղերձ. Իրանն ակնկալում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունը կկարողանա պահպանել հավասարակշռված գործընկե-րություն տարբեր քաղաքական բևեռների հետ: Սա ուղղակի դիվանագիտական հայտարարություն չէ, այլ 1994-ի դասերի արդիական արձագանքը:     ...

Լռությո՞ւն, թե պատասխանատվություն․ ո՞վ պիտի կանգնեցնի մշակութային վանդալիզմն Արձախում

Изображение
   Արձախի բնիկ հայության Համայնք-ների միությունը բարձր է գնահատում Արձախի մշակութային ժառանգության պաշտպան, «Ազգային» պատմա-մշակութային ՀԿ փոխնախագահ Հովիկ Ավանեսովի հետևողական ահազան-գերը, որոնք փաստագրում են Բաքվի ռասիստական ռեժիմի կողմից  2020 և 2023թթ. ինտերվենցիայի ճանապարհով բռնազավթված Արձախի Հանրապետության շրջաններում բնիկ հայության մշակութային արժեքների ոչնչացման կապակցությամբ։ Մոնթէբերթի շրջանի Մոնթէբերթ քաղաքի Սուրբ Ներսէս Մեծ եկեղեցու նկատմամբ իրականացված վանդալիզմը, ինչպես նաև վերջին ամիսներին արձանագրված խաչի կոտրումը, կրակահերթերի հետքերը և կա-ռուցվածքային վնասումները, չեն կարող դիտարկվել որպես առանձին դեպքեր։ Դրանք նույն շղթայի մասն են, որի շրջանակում զավթիչ Բաքվի ռեժիմը թիրախավորել և հիմնահատակ ոչնչացրել են նաև Արձախի Հանրապետության մայրաքաղաք Ստեփանակերտի եկեղեցիներն ու մշակութային կառույցները։    Այս փաստերը վկայում են Բաքվի ռասիստական ռեժիմի կողմից պետա-կան մակարդակով իրականացվող համակարգված քաղաքականության մասին, որն ուղղված է  ոչ միա...

Իրավական նախաձեռնություններ, թե՞ համակարգված ռազմավարություն․ ո՞րն է լուծումը

Изображение
    Ապրիլի 24-ին Բաքվի ռասիստական բռնապետության դեմ ՄԱԿ -ի կամայական կալանքների աշխատանքային խմբին ներկայացված հայցը, որի մասին հայտնել է Ջոնաթան Շպանգենբերգը, իրավական տեսանկյունից կարևոր քայլ է։ Հայցը ստորագրել են Արտակ Բեգլարյանը, Սիրանուշ Սահակյանը, Մարտինես Խիմենեսը, Մեգան Շուրոնը և Իրենե Մասսիմինոն ՝ պահանջելով ճանաչել Բաքվում պահվող ( Արձախի բնիկ հայ-ընդծելով այս հատվածը, նպատակ ունեմ շեշտադրել դրա հզոր իրավական գործոն լինելը, որը չգիտես թե ինչու չի որդեգրվում հայ քաղաքական գործիչների կողմից: Ըստ երևույթին նչ ինչ կենտրոններից առկա են ճնշումներ, որը նրանց թույլ չի տալիս կենտրոնանալ միայն հայ ազգի շահերի վրա-Ա.Հ.) գերիների կալանքը որպես կամայական և հասնել նրանց ազատ արձակմանը։ Միևնույն ժամանակ, Գերմանիայի Բունդեսթագի պատգամավոր Գրեգոր Գիզին իր նամակով ևս փորձել է ուշադրություն հրավիրել հայ գերիների ազատ արձակման և արձախահայության վերադարձի (այս ձևակերպումն ուղղակի ծուղակ է, քանի որ իրականում հարցը պետք է դնել շատ կոշտ՝ ադրբեջանական զավթիչ-զորամիավորումներ անհապաղ դու...

Բնիկ հայ ժողովրդի հայրենազրկումը և Մեծ Բրիտանիայի մեղքի բաժինը

Изображение
   Պատմական ինքնախոստովանություն: Պատմության ընթացքում բազմաթիվ պետություններ ճանաչել են հայ ժողովրդի դեմ իրականացված ոճրագործությունը, սակայն եզակի են այն դեպքերը, երբ գերտերության առաջնորդը բացահայտորեն ընդունում է սեփական երկրի պատմական մեղքը այդ աղետի իրագործման մեջ: Այդպիսի անհերքելի փաստաթուղթ է Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջի երկհատոր աշխատությունը: Աղբյուրը Հեղինակ: David Lloyd George                                   Աշխատություն: «The Truth About the Peace Treaties» (Ճշմարտությունը հաշտության պայմանագրերի մասին) Հրատարակություն: Լոնդոն, Victor Gollancz Ltd, 1938թ., Հատոր 2-րդ Էջ: 1258 Բնիկության իրավունքը և Նվաճողի ոճիրը Այսօր հայ իրավաքաղաքական միտքը պահանջում է վերանայել «Հայոց ցեղասպանություն» հեղհեղուկ եզրույթը: Խնդիրը պետք է դիտարկվի իր իրական հարթության մեջ. դա բնիկ հայ Ազգի դեմ իր իսկ Հայրենիքում իրականացված ցեղասպանություն էր՝ եկվոր և նվաճող թուրքակ...

Դիվանագիտական ծիսակարգ, թե՞ իրավական ինքնախոստովանություն

Изображение
   Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի ամենամյա ուղերձը՝ ուղղված Պոլսո Հայոց պատրիարքությանն ու հայ համայնքին, վաղուց դադարել է լինել լոկ ցավակցական տեքստ։ Այսօր, հաշվի առնելով ՀՀ-ի շուրջ ստեղծված անբարե-նըպաստ պայմանները և Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության մղած իրավական պայքարը, անհրաժեշտ է այս ուղերձը դիտարկել քաղաքական մերկացման պրիզմայով։ 1. «Ընդհանուր ցավի» թեզը  Էրդողանի կիրառած «Առաջին աշխարհամարտի դժվարին պայմաններում զոհված օսմանցի հայեր» ձևակերպումը պատմական ռեվիզիոնիզմի դասական օրինակ է։ Նպատակը. Հավասարության նշան դնել պետականորեն ծրագրված բնաջնջման զոհերի և պատերազմական ընդհանուր կորուստների միջև։ Իրավական կողմը. Սա փորձ է խուսափել «ցեղասպանություն» եզրույ-թից, քանի որ վերջինս ենթադրում է կանխամտածվածություն  և հստակ իրավական հետևանքներ՝ հատուցում և տարածքային իրավունքների վերականգնում։  2. «Հրոսակային գործողություններ»՝ ինքնախոստովանություն ճնշումների մասին Էրդողանի մեղադրանքը՝ ուղղված հայկական «հրոսակային գործողություններին», իրականում հանդ...