ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

      Ազգերը չեն մեռնում մեկ օրում։ Նրանք մեռնում են աստիճանաբար՝ երբ կորցնում են հիշողությունը, երբ մոռանում են իրենց նահատակներին, երբ հացի կտորը բարձր են դասում Հայրենիքից։ Ամեն սերունդ իր քննությունն ունի։ Ոմանք այն հանձնում են արյամբ, ոմանք՝ բանականությամբ, իսկ ոմանք տապալում են այն՝ սեփական կարճատեսությամբ։ Այսօր, երբ մեր շուրջը սեղմվում են մահվան օղակները, երբ թշնամին այլևս չի թաքցնում իր նպատակները, հայ մարդը պարտավոր է մի հարց տալ ինքն իրեն․ ո՞ւմ շահին ծառայեցինք մեր ընտրությամբ, մեր անտարբերությամբ և մեր ... լռությամբ։ Դառն է խոստովանելը, բայց երբեմն ճշմարտությունը վիրավորում է ավելի քիչ, քան ինքնախաբեությունը։ Քայլող ստամոքսներ, դուք կրկին ընտրեցիք այն, ինչ ուզում էր թշնամին։ Դուք  կրկին հավատացիք, որ պատմությունը կարելի է շրջանցել, որ աշխարհաքաղա-քական օրենքները կարելի է խաբել, որ ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ կարող է գոյատևել առանց զոհողության, առանց Ազգի շահերը համառորեն պաշտպանելու կամքի: Բայց պատմությունը անընդհատ կրկնվում է անդաստիարակ ստամոքսների համար, որոնց մեղքով տ...