Сообщения

Բաքուն շարունակում է ռազմավարական ենթակառուցվածքների կառուցումը օկուպացված տարածքներում

Изображение
Բաքվի ռասիստական վարչակարգը, Արձախի Հանրապետության տարածքը օկուպացնելուց հետո, թույլտվություն ստացել է՞ Արձախի Հանրապետության իշխանություններից   լայնածավալ ռազմավարական ենթակառուցվածքների կառուցման համար։ Հիշեցնենք, որ 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի և 2023 թվականի սեպտեմբերյան ներխուժման հետևանքով Ապշերոնի վարչակարգը զավթեց ինքնիշխան, թեև միջազգային հանրության կողմից այդպես էլ չճանաչված Արձախի Հանրապետության տարածքը։ Այսօր օկուպացված տարածքում կառուցվել է ռազմավարական նշանակության Ահմեդբեյլի–Ֆիզուլի–Շուշի շուրջ 82 կմ երկարությամբ մայրուղին։ Այն կառուցվել է առանց որևէ իրավական կամ քաղաքական քննարկման՝ անտեսելով բռնի տեղահանված բնիկ հայ բնակչության, վտարանդիության մեջ գտնվող Արձախի Հանրապետության իշխանությունների կամ Ազգային ժողովի դիրքորոշումը։ Միևնույն ժամանակ Բաքվի իշխանությունները կարծես լիովին համոզված են, որ օկուպացված տարածքում այլևս անվտանգության մարտահրավերներ չեն կարող առաջանալ։ Այդ համոզվածությունը, սակայն, բազմաթիվ հարցեր է ծնում, քանի որ տարածաշրջանի ապագան...
Отправить комментарий
Далее...
Изображение
  Ընթերցողների դատին ենք ներկայացնում Ուրուգվայի պատմական այս կարևորագույն փաստաթղթի  հայերեն թարգմանությունը. ՀԱՅ ՆԱՀԱՏԱԿՆԵՐԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻ ՕՐՎԱ ՀՌՉԱԿՈՒՄ: № 156 ՀԱՆՐԱՅԻՆ ԴՊՐՈՑԻ ԱՆՎԱՆԱԿՈՉՈՒՄ: ՄՈՆՏԵՎԻԴԵՈ Ընդունում (ուժի մեջ մտնելը)՝ 22/04/1965 Հրապարակում՝ 19/05/1965 Օրենքների և դեկրետների ազգային գրանցամատյան՝ Հատոր՝ 1                                                                   Կիսամյակ՝ 1 Տարի՝ 1965 Էջ՝ 402 Հոդված 1 Առաջիկա ապրիլի 24-ը հռչակել «Հայ նահատակների հիշատակի օր»՝ ի հարգանք 1915 թվականին սպանված այդ ազգության ներկայացուցիչների։ Հոդված 2 Ռադիոէլեկտրական սփռման պաշտոնական ծառայության (Servicio Oficial de Difusión Radio Eléctrica) կայանները պետք է այդ օրը իրենց հաղորդումների մի մասը նվիրեն հիշյալ ազգի մեծարմանը։ Հոդված 3 Թույլատրել պետական պաշտոններ զբաղեցնող հայերի սերունդներին նշված ամսաթվին չ...
Отправить комментарий
Далее...

Մայրաբերդ–Իվանյան–Ստեփանակերտ մայրուղու վերակառուցումը օրինավո՞ր է

Изображение
      Ապշերոնի ռասիստական ռեժիմի կողմից զավթված Արձախի Հանրապետության տարածքում Մայրաբերդ–Իվանյան–Ստեփանակերտ մայրուղու վերակառուցման վերաբերյալ Բաքվի պաշտոնական հաղորդագրությունները մի շարք հարցեր են առաջացնում, որոնք արժանի են հանրային և միջազգային ուշադրության։ Նախ, Ի՞նչ իրավական հիմքերով են իրականացվում նման լայնածավալ աշխատանքները, ինչպե՞ս են պաշտպանվում բնիկ հայ ազգաբնակչության գույքային իրավունքները, և ի՞նչ երաշխիքներ կան, որ շինարարությունը չի վնասում Արձախի Հանրապետության տարածքի բնիկ հայության մշակութային ու պատմական ժառանգությունը           Պիտի նկատենք, որ նույնիսկ պաշտոնական հաղորդագրություններում առկա են թվային անհամապատասխանություններ. մի դեպքում նշվում է, որ աշխատանքներն ավարտված են 90 տոկոսով, իսկ մեկ այլ հատվածում՝ 86 տոկոսով։ Նման ծրագրերի դեպքում հանրությունն իրավունք ունի ակնկալելու հստակ, ճշգրիտ և ստուգելի տեղեկատվություն։ Միաժամանակ, պաշտոնական տվյալներից պարզ է դառնում, որ խոսքը սովորական ճանապարհային նո...
Отправить комментарий
Далее...

Միջազգային հանրությունը արձախահայերի դատի առջև

Изображение
       «Պատմությունը դեռ կտա իր գնահատականը, սակայն այսօր էլ մնում է անպատասխան մի հարց՝ արդյո՞ք ժողովուրդների անվտանգության իրավունքը համընդհանուր արժեք է, թե այն կիրառվում է ընտրովի՝ աշխարհաքաղաքական շահերից ելնելով»։                                                      Պ.Գ.թ. , պատմաբան                                                           Մհեր Հարությունյան  Երբ եվրոպական քաղաքական շրջանակներում քննարկվում է Ուկրաինայում հրադադարից հետո միջազգային ռազմական ուժերի տեղակայման հնարավորությունը՝ անվտանգության երաշխիքներ ապահովելու նպատակով, բնականաբար առաջանում է մի հարց, որը հուզում է հազարավոր արձախահայերի։   Ո՞ւր էին նույն այդ անվտանգության երաշխիքների մասին խոսող...
Отправить комментарий
Далее...

Պատմական զուգահեռներ և մեր ժամանակի դասերը

Изображение
  Իրանական SNN հեռուստաալիքի հրապարակած տվյալների համաձայն՝ Իրանում վերջին ռազմական գործողությունների հետևանքով վնասվել են մեծ թվով քաղաքացիական օբյեկտներ ՝ բնակելի շենքեր, առողջապահական և կրթական հաստատություններ։ Այս տեղեկությունները  կրկին հիշեցնում են, թե որքան խոցելի է խաղաղ բնակչությունը ժամանակակից պատերազմներում։ Ցավոք, նման պատկերները նոր չեն նաև հայ ազգի համար։ 2020 թ. 44-օրյա պատերազմի ընթացքում ինքնիշխան Արձախի Հանրապետության բազմաթիվ բնակավայրեր՝ Ստեփանակերտը, Շուշիի, Հադրութի, Մարտակերտի և Մոնթե-բերդի  շրջանի բնակավայրերը և այլ քաղաքացիական ենթակառուցվածքներ, ենթարկվեցին ինտենսիվ հրետակոծությունների ու ավիահարվածների Ապշե-րոնի ռասիստական վարչակարգի զինյալների կողմից։ Պատերազմի ընթացքում խաղաղ բնակչության պաշտպանությունը դարձավ միջազգային մարդասիրա-կան իրավունքի ամենացավոտ փորձություններից մեկը։ Այս իրադարձությունները հիշեցնում են մի հիմնարար ճշմարտություն. անկախ նրանից, թե որտեղ են տեղի ունենում պատերազմները՝ Արձախում, Մերձավոր Արևելքում, Եվրոպայում կամ Աֆրի...
Отправить комментарий
Далее...

Պատմական արդարությունը աշխարհաքաղաքական գործի՞ք

Изображение
    Տասնամյակներ շարունակ Իսրայելը հետևողականորեն խուսափել է պաշտոնապես ճանաչել Օսմանյան կայսրությունում 1894-1923 թթ.  հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված ցեղասպանությունը։ Այդ դիրքորոշումը հիմնականում պայմանավորված էր տարածաշրջանային ռազմավարական հաշվարկներով, առաջին հերթին՝ Թուրքիայի հետ հարաբերությունների պահպանման անհրաժեշտությամբ։     Սակայն վերջին տարիներին թուրք-իսրայելական հարաբերություններում նկատվող լարվածությունը նոր քննարկումների առիթ է տվել։ Պաղեստինյան հարցի շուրջ փոխադարձ մեղադրանքները, կոշտ քաղաքական հայտարարությունները և տարածաշրջանային մրցակցության խորացումը հանգեցրել են նրան, որ պատմական թեմաները ևս աստիճանաբար ներքաշվում են ընթացիկ քաղաքական պայքարի մեջ։    Այն բանից հետո, երբ պաշտոնական Անկարան Թել Ավիվին մեղադրեց պաղեստինի դեմ իրականացրած ցեղասպանության մեջ, իսկ Էրդողանը  Բենյամին Նեթանյահու յին անվանեց « 21-րդ դարի Հիտլեր » , Թել Ավիվը արձագնքեց շատ կտրուկ և հայտարարեց, որ ճանաչում է 1915թ. հայերի նկատմամաբ իր...
Отправить комментарий
Далее...

ԱՇԽԱՐՀԻ ՔԱՐ ԼՌՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐՈՒՄ Ի՞ՆՉ ԿԱՐՈՂ Է ԱՆԵԼ ՀԱՅ ԱԶԳԸ ԱՐՁԱԽԻ ԿՈՐՈՒՍՏԸ ՀԵՏ ԲԵՐԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ

Изображение
    Արձախի հայաթափումից անցել են տարիներ, սակայն Արձախի հազարավոր բնիկ հայերի համար ժամանակը  կանգ է առել 2020թ. 44 օրյա աղետի օրերում։ Մենք կորցրել են ոչ միայն մեր տները, այգիներն ու  ունեցվածքը, այլև այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել էին մեր ընտանիքները, համայնքները և հիշողությունները։   Բնականաբար հարցեր են ծագում. եթե միջազգային հանրությունը խոսում է մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության և ժողովուրդների պաշտպանության մասին, ապա ինչո՞ւ չկարողացավ կանխել 150 հազարից ավելի մարդկանց զանգվածային տեղահանումը ապշերոնյան ռասիստակա   ռեժմի կողմից։ Ինչո՞ւ այսօր այդ հարցը գրեթե բացակայում է համաշխարհային քաղաքական օրակարգից։ Այս հարցերը ցավոտ են, սակայն դրանցից խուսափելը ոչինչ չի փոխում։ Պետք է ընդունել մի պարզ իրողություն. միջազգային հարաբերություններում պետությունները հիմնականում առաջնորդվում են իրենց շահերով։ Այսօր բարոյականությունը, իրավունքը և մարդասիրությունը իրենց տեղը զիջում են աշխարհաքաղաքական կեղտոտ հաշվարկներին։ Օրվա դաժան   իրակա-նության գի...
Отправить комментарий
Далее...