ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

   Վերջին տարիներին շովեն-ռասիստական Բաքվի իշխանությունները    տեղեկա-տվական դաշտում ակտիվորեն շրջանառում են հրապարակումներ, որոնք  փոր-ձում են արդի քաղաքական իրողությունները ներկայացնել որպես պատմական և իրավական «վերականգնում»։ Դրանցից մեկը՝  Բերդաձոր - Լաչին-ի սահմա-նային անցակետի ստեղծման մասին հոդվածը , հրապարակված է 1news.az կայքում և ստորագրված է Ֆարիդա Բաղիրովա անունով։ Հոդվածում  Բերդաձորի անցակետը ներկայացվում է որպես Բաքվի ֆաշիս-տական ռեժիմի   « ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության վերականգնման »  խորհրդանիշ՝ պնդելով, որ այն «վերջնականապես լուծել է» տարածքային հարցը ։ Սակայն նման մոտեցումը հիմնված է պատմական և իրավական համատեքստի նպատակային մեկնաբանության վրա և կոչված է արդարացնելու 1948-ից ի վեր Արձախի նկատմամաբ զավթողական  նկրտում-ները։ Պատմական նախապատմություն․ հակամարտության խորքային արմատները    Հայկական լեռնաշխարհում բնիկ հայ ժողովրդի և քոչվոր-զավթիչ թաթարնե-րի միջև առաջին լայնածավալ բախում-ները ...

  «Պատմությունը չի ներում թույլերին, բայց հնարավորություն է տալիս նրանց, ովքեր սովորում են սեփական սխալներից»: ՍԵՎՐԻ ԴԱՍԵՐԸ ԵՎ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԱՇԽԱՐՀԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ. Պատմությունը կրկնվելու սովորություն ունի, հատկապես նրանց համար, ովքեր չեն յուրացնում դրա դասերը: 100 տարի առաջ և այսօր Հայաստանը կանգնած է նույն երկընտրանքի առաջ՝ դառնալ միջազգային իրավունքի սուբյեկտ, թե՞ մնալ գերտերությունների խաղերի զոհասեղանին: 1. Դիվանագիտական կուրություն և ռազմավարական սխալներ Առաջին Հանրապետության փորձը ցավալի օրինակ է այն բանի, թե ինչպես կարելի է կորցնել հնարավորությունը՝ սխալ կողմնորոշման պատճառով: Երբ Մեծ Բրիտանիան Կարսն ու Նախիջևանը վերադարձրել էր Հայաստանին՝ ակնկալելով ստեղծել զսպող գործոն Թուրքիայի և նրա Բաքցի վասալի դեմ, հայկական վերնախավը չկարողացավ ազատվել «ռուսական հովանու» իներցիայից: Հայ զինվորականներին ռուսական համազգեստ հագցնելը և ռուսերեն հրամանները վանեցին Ալբիոնին, ինչի հետևանքով մենք կորցրինք ոչ միայն Կարսն ու Նախիջևանը, այլև տասնամյակներով Արցախը թողեցինք Ադրբեջանի կազմում: Այսօ...

                           Մենք բոլորս հայոց դրոշ ենք: ՈՒրեմն  թույլ չտանք,  որ այն տրորվի:       Ասում են, թե   Էմանուել Մակրոն ի՝ Հայաստանի Հանրապետություն այցի ընթացքում նախատես-վում է ստորագրել ՀՀ–Ֆրանսիա ռազմավա-րական գործընկերության փաստաթուղթ ։ Այս զարգացումը բնականաբար առաջացնում է հետաքրքրություն՝ հատկապես պատմական փորձի համատեքստում։ 20-րդ դարի սկզբի իրադարձությունները ցույց են տալիս, որ միջազգային հարաբերություններում նույնիսկ դաշնակցային ձևաչափերը հաճախ պայմանավորված են եղել տվյալ պահին գործող ուժերի շահերով։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում կնքված Սայքս-Պիկոյի  համաձայնագիրը նախատեսում էր Օսմանյան կայսրության բաժանումը ազդեցության գոտիների։ Այդ շրջանակում Ֆրանսիան իր ազդեցությունն էր նախատեսում հաստատել Մերձավոր Արևելքի մի շարք տարածքներում, այդ թվում՝ Կիլիկիայում։ Նույն ժամանակաշրջանում ձևավորվեց նաև Հայկական լեգեոն ը, որի կազմում հայ կամավորները մա...

 Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածում  ընթացող գործընթացները մտել են նոր փուլ, որտեղ դասական հակամարտությունը վերածվում է ուժերի բարդ հավասարակշռության։ Տարածաշրջանային «3+3» ձևաչափը, թեև ներկայացվում է որպես համագործակցության հարթակ, իրականում չի լուծում հիմնարար հակասությունները, այլ ընդամենը ապահովում է հաղորդակցություն տարբեր ուժային կենտրոնների միջև։ Այս ֆոնին ակնհայտ է, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև ձևավորվել է ոչ թե բացահայտ հակադրություն, այլ ազդեցության բաժանման և փոխզսպման յուրահատուկ համակարգ։ Միևնույն ժամանակ տարածաշրջանում ակտիվացել են այլ դերակատարներ՝ ԱՄՆ, Ֆրանսիա, Հնդկաստան, Իրան և Պակիստան, ինչի արդյունքում Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան հատվածը վերածվել է բազմաբևեռ մրցակցության հանգույցի։ Պատերազմի իրական հավանականությունը Չնայած ռազմաշունչ հայտարարություններին և սահմանային լարվածությանը, անհրաժեշտ է արձանագրել կարևոր մի հանգամանք․ Պաշտոնական Բաքուն  շահագրգիռ չպիտի լինի լայնածավալ պատերազմով։ Պատճառները բազմաշերտ են․ Լայն պատերազմը կարող է ապակ...

   Թեմա. «Բենդեր Աբբաս – Մեղրի – Փոթի/Տուապսե» բազմամոդալ տրանսպորտային միջանցքի ռազմավարական հայեցակարգի ներկայացում Հաշվի առնելով գլոբալ լոգիստիկ շղթաների վերափոխումը և տարածաշրջանային անվտանգային մարտահրավերները՝ ներկայացնում եմ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական ինքնիշխանության ամրապնդմանն ուղղված հավակնոտ նախագիծ։ Առաջարկվում է ստեղծել Պարսից ծոցը Սև ծովին կապող բազմամոդալ միջանցք , որը ՀՀ-ն  կվերածի տարածաշրջանային առանցքային հանգույցի : 1. Նախագծի ռազմավարական էությունը Նախագիծը նախատեսում է Իրանի, Հայաստանի և Վրաստանի տարածքով անցնող միասնական տրանսպորտային համակարգի ստեղծում, որը ներառում է. Ժամանակակից ավտոմայրուղի (2×2 գոտի, 100-120 կմ/ժ)։ Բեռնատար և արագընթաց երկաթուղային ցանց (մինչև 200-300 կմ/ժ արագությամբ հատվածներով)։ Հիմնական ուղղություն. Բենդեր Աբբաս – Մեղրի – Կապան – Սիսիան – Չարենցավան – Ալավերդի – Ջիլիզա – Փոթի/Տուապսե: 2. Տնտեսական և քաղաքական ակնկալիքներ     Լոգիստիկ արդյունավետություն. Բեռնափոխադրման ծախսերի կրճատում 20-30%-...

   Այսօր քաղաքական ղեկավարներն այլևս դիմակներ  չեն հագնում։ Գլոբալիստները, ֆինանսական կլաններն ու «աշխարհի տերերը» չեն էլ  թաքցնում իրենց հրեշավոր ծրագրերը։ Սակայն նրանց և նրանց խամաճիկների ամբարտավանության հետևում թաքնված է անասնական վախը։ Ինչո՞ւ  նրանք, ովքեր տիրապետում են համաշխարհային ֆինանսներին ու տեխնոլոգիաներին, այդքան սարսափում են  Հայ տեսակի արմատից ու հոգուց։ 1. Գենետիկ հիշողություն և «Անհնազանդության կո՞դ» Հայ տեսակը «Նոր համաշխար-հային կարգի» կոկորդին մնացած ոսկոր է։ Երբ արևմտյան հասարակու-թյունը դարեր շարունակ վարժեցվել է խիստ հիերարխիայի և կույր հնազանդության, հայի մեջ ապրում է Լեռնեցու ազատատենչ ոգին ։  2018-ից ի վեր բոլոր փորձերը,  ամբողջությամբ թվայնացնել հայությանը կամ տեղավորել «սոցիալական վարկանիշների» նեղ շրջանակում՝ ավարտվեցին անհաջողությամբ։  Հայը սթափվում է թավշյա զոմբիա-ցումից, նա հիշում է, որ ինքը Սուրբ Սրբոց  Արարչի զավակն է , Հայկական բարձրավանդակի իրական տերը, այլ ոչ թե «համակարգի համարակալ-ված ստրուկը»։ 2. ...