ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

  Օծյալականության (քրիստոնեության) շուրջ այսօր տեղի ունեցող ճգնաժամը ոչ այնքան հավատքի ճգնաժամ է, որքան կրոնի վերածված Արարչական գիտելիքների մասին մեր պատկերացման ճգնաժամ ։ Մարդիկ հոգնել են այնպիսի կրոններից, որորնք նրանց միայն կույր հավատքի են մղում, ստիպում են ենթարկվել բռնապետներին , կատա-րել անիմաստ ծեսեր  և ապրել սուրբ անվանվող գրքերի թելադրած կարծրատիպերով։ Մարդիկ փնտրում են խորքային պատասխան՝ ինչ-պե՞ս կատարելագործվել, ինչպե՞ս հաղթահարել սեփական վախը, ատելությունը, եսասիրությունը, բաժանվածությունը և հասնել ներքին ամբողջականության ։ Եվ այստեղ մենք վերագտնում ենք ոչ թե օտար փիլիսոփայության, այլ մեր ազգային մեծագույն հոգևոր ժառանգությունը՝ Գրիգոր Նարեկացուն ։   X–XI դդ.  հայ վանական, բանաստեղծ և Արարչաբան, «Գիրք ապաշխարհության» կամ «Նարեկ» մատյանի հեղինակ Գրիգոր Նարեկացին ներկայացրեց մի բացառիկ հոգևոր տարածք, որտեղ մարդն այլևս չի Արարչին չի ընկալում որպես հեռավոր և սարսափազդու գաղափար։ Նա խոսում է անմիջապես Սուրբ Սրբոց Սրբերից Արարչի հետ ։ Հայ հոգևոր ...

  Բաքվի ահաբեկչական ռեժիմի կողմից Արձախի Հանրապետության Շուշի քաղաքում տեղի է ունեցել «Շուշին՝ ՏՀԿ 2026 թվականի զբոսաշրջային մայրաքաղաք» միջոցառման բացման արարողությունը։ Ինչպես Շուշի քաղաքից հայտնում է Report-ի թղթակիցը, միջոցառմանը մասնակցում են Ապշերոնի ահաբեկչական ռեժիմի, Թուրքիայի, Իրանի, Ղազախստան, Ղրղզստանի, Տաջիկստանի, Պակիստանի, Թուրքմենստանի և Ուզբեկստանի պատվիրակությունները։ Առաջիկա օրերին, Բաքվի ահաբեկչական ռեժիմի կողմից Արձախի Հանրապետության բռնազավթված Շուշիում նախատեսվում է անցկացնել ՏՀԿ զբոսաշրջության հարցերով բարձր մակարդակի փորձագետների խմբի 9-րդ նիստը, Գաստրոնոմիայի օրը, ինչպես նաև ՏՀԿ զբոսաշրջության նախարարների 7-րդ հանդիպումը։ 2023 թվականին ՏՀԿ անդամ երկրների զբոսաշրջության նախարարների 5-րդ նիստում Բաքվի ահաբեկչական ռեժիմի կողմից Արձախի Հանրապետության Շուշի քաղաքը հայտարարվել էր 2026 թվականի «ՏՀԿ զբոսաշրջային մայրաքաղաք»։ Միջոցառումները կազմակերպվում են Բաքվի ահաբեկչական ռեժիմի Մինիստրների կաբինետի միջոցառումների պլանին համապատասխան։ Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետ...

  1. Զավթողական փորձի «լեգիտիմացում» և ծայրահեղականացում երիտասարդության շրջանում Ապշերոնի ռեժիմի Երիտասարդության և սպորտի նախարարի այն հայտարարու-թյունը, թե միջազգային երիտասարդությունը Բաքվի բռնապետի զորքերի կողմից բռնազավթված Արձախի Հանրապետության մշակութային մայրաքաղաք Շուշիում պետք է ծանոթանա «ռազմագործողությանը մասնակցած երիտասարդների հետ» , ըստ էության, ռազմական ագրեսիայի և ուժի կիրառման փորձի փոխանցման ու գովերգման ուղղակի ինքնախոստովանություն է : Առանցքային թեզ․ Միջազգային հարթակը (մշակութային/երիտասարդական մայրաքաղաքի կարգավիճակը) օգտագործվում է ոչ թե խաղաղության կամ երկխոսության, այլ էթնիկ զտումների և պատերազմական գործողությունների մասնակիցներին որպես «օրինակելի մոդել» ներկայացնելու համար։ Հետևանք․ Սա Իսլամական Համագործակցության Կազմակերպության (ԻՀԿ) երիտասարդական թևը փաստացի բացահայտումն է , որպես ծայրահեղ ռազմաշունչ գաղափարախոսության, մարդատյացության  և ագրեսիվ միլիտարիզմի տարածման հարթակ։ 2. ԻՀԿ-ի դերի վերանայումը համաշխարհային քրիստոնեական համերաշխության...

  1. Հողերի ազգայնացման դերը ազգային անվտանգության համատեքստում Աշխարհագրական ու տարածքային ամբողջականության պաշտպանություն․ Սահմանամերձ և ռազմավարական հողերի մասնավորեցումը, հատկապես թույլ ինստիտուտներ ունեցող երկրներում, ստեղծում է «սողացող օկուպացիայի» ռիս կ։ Միջնորդավորված ընկերությունների կամ «օֆշորային» կապիտալի միջոցով թշնամական պետությունները կարող են ձեռք բերել բարձունքներ, ջրային ռեսուրսներ, ճանապարհային հանգույցներ կամ սահմանամերձ հողաշերտեր՝ պետությունը զրկելով պաշտպանողական խորությունից։ Պարենային և տնտեսական անվտանգություն․ Հողը սահմանափակ, չվերականգնվող ռեսուրս է։ Երբ գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կենտրոնանում են պետական ֆոնդում, պետությունը հնարավորություն է ստանում իրականացնել պլանավորված պարենային անվտանգության քաղաքականություն՝ կանխելով հողերի անմշակ մնալը կամ դրանց նպատակային նշանակության ապօրինի փոփոխությունը։ Ժողովրդագրական սուվերենություն․ Ազգայնացված հողային ֆոնդը թույլ է տալիս պետությանը վերաբնակեցման, սահմանամերձ գոտիների զարգացման և երիտասարդ ըն...

  (Դիվանագիտական թյուրիմացությու՞ն:) Մեր օրերուն քաղաքական կյանքն այնպիսի հաճելի անակնկալներ կը մատուցե, որ մարդ երբեմն չի գիտեր՝ լա՞ց ըլլա, ծիծաղի՞, թե՞ նախ շնորհակալություն հայտնի անակնկալը մատուցողներուն։ Ահա, օրինակ, Խաղաղության խաչմերուկ կամ TRIPP    նախագիծը։  Պաշտոնական Երևանը մեզի կը վստահեցնեն, որ ամեն ինչ կարգին է, ամեն ինչ համաձայնեց-ված է, և Իրանի հետ,  ոչ մի լուրջ տարաձայնություն չկա։ Մենք ալ, իբրև խաղաղասեր քաղա-քացիներ, կը հավատանք։ Ի՞նչ ընենք։ Եթե կառավարությունը կ'ըսե՝ համաձայնեցված է, պիտի հավատանք, չէ՞։ Բայց ահա Իրանի գեներալ-մայոր Ռահիմ Սաֆավին, որ կարծես թե այս հարցին մեջ նույնպես որոշ տեղեկություն ունի, հանկարծ կ'ըսե՝ Իրանն ու ՀՀ-ն նույնիսկ նախնական համաձայնության չեն հասած ։ Այստեղ, բնականաբար, քաղաքացիին վիճակը քիչ մը բարդանում է։  Երկու հայտարարություն ունինք։ Մեկը՝   «Համաձայնեցված է»։ Մյուսը՝   «Նույնիսկ նախնական համաձայնություն չկա»։     Եվ հարցը կը դառնա՝ ո՞ւմ հավատալ։ Թե՞ գուցե երկուքն ալ ճիշտ են։...

Ֆրանսիական  «Ժաննա դ'Արկ» հածանավը    1915 թվականի ամռանը, երբ Օսմանյան կայսրությունը գործնականում իրականացնում էր Հայոց ցեղասպանությունը, Մովսես (Մուսա) լեռան շրջանի վեց հայկական գյուղերի բնակիչները դարձան այն եզակի համայնքներից մեկը, որը հրաժարվեց ենթարկվել բռնի տեղահանությանը և ընտրեց կազմակերպված զինված դիմադրության ուղին։ Եսայի Յաղուբյան Մովսես լեռան պաշտպանությունը սկսվեց 1915 թվականի հուլիսի 21-ին և տևեց 53 օր։ Շուրջ 5 հազար հայեր՝ հիմնականում կանայք, երեխաներ և տարեցներ, ապաստանեցին լեռան վրա, մինչդեռ նրանց պաշտպանությունն ապահովում էին ընդամենը մոտ 600 զինյալներ՝ սահմանափակ քանակությամբ հրազենով և ռազմամթերքով։ Ղեկավարությունը ստանձնեց Եսայի Յաղուբյանի գլխավորած ռազմական խորհուրդը , որի կազմում էին նաև Պետրոս Տմլաքյանը, Պետրոս Թութագլյանը, Տիգրան Անդրեասյանը և այլ փորձառու   կազմակերպիչներ։ Պաշտպանական համակարգը բաժանվեց չորս մարտական հատվածների, կառուցվեցին ամրություններ և դիտակետեր։ Օգոստոսի ընթացքում օսմանյան կանոնավոր զորքերը և անկանոն հրոսակախմբեր...