Ինչո՞ւ է Կրեմլը Կովկասում ջախջախում սեփական հենարանը
( Կայսերական կարճատեսության թակարդը) Կրեմլն, ըստ երևույթին, առաջնորդվում է ոչ թե ապագայի ռազմավարությամբ, այլ տակտիկական կարճատեսությամբ և կայսերական իներցիայով ։ Նրանք պատրաստ են զոհաբերել դարավոր ռազմավարական դաշնակցին հանուն այսօրվա մի քանի տակտիկական քայլերի (օրինակ՝ Ուկրաինայում ընթացող պատերազմի համատեքստում Թուրքիայի և Ապշերոնի վարչաարգի հետ առևտրային շրջանցիկ ուղիներ պահպանելու)։ Սա այն նույն ձեռագիրն է, որով Մոսկվան ժամանակին «փուռը տվեց» իր դաշնակիցներին Լիբիայում, Իրաքում, իսկ հիմա հարվածի տակ է դնում Հայաստանի Հանրապետությանն ու Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը։ Միջազգային քաղաքականության մեջ կա մի ոսկե կանոն. եթե գործընթացները տանում են դեպի փակուղի, պետք է փնտրել ոչ թե դավադրություններ, այլ ռազմավարական սխալներ: Այսօր շատերն են հարց տալիս՝ մի՞թե գոյություն ունի գաղտնի գործարք Կրեմլի և Արևմուտքի միջև՝ Ռուսաստանին Հարավային Կովկասից դուրս մղելու հարցում: Չէ՞ որ Մոսկվայի վարած քաղաքականությունը ողջամիտ տրամաբանությունից...