ԼՈՒՅՍԻ ԿԱՆՉԸ

      Արձախի Հանրապետության ողջ տարածքը բռնազավթած Բաքվի ռեժիմի բանակում հերթական կորուստներն են արձանագրվել ։ Ըստ տարածված հաղորդագրությունների՝ զավթիչ-ահաբեկիչներ  Հուսեյնով Մագոմեդ Ալիբաբա օղլուն և Գաֆլանով Քամիլ Ջամիլ օղլուն Քարվաճառում հերթական անօրենությունը գործելիս պայթել են վրիժառու ականի վրա։ Միևնույն ժամանակ, բռնազավթված Ջրականում  ականի պայթյունի հետևանքով ադրբ-ցի զավթիչ է վիրավորվել և տեղափոխվել բուժկետ։  Այս դեպքերը հերթական անգամ զգուշացնում են Բաքվի ռասիստական ռեժիմին, որ բռնազավթված Արձախի Հանրապետության տարածքները երբեք լիարժեք անվտանգ չեն զավթիչների համար:  Քարվաճառի ու Ջրականի լեռներն ու ճանապարհները  կրկնում են պատմության հին ճշմարտությունը՝ զավթիչների տիրապետությունը չի կարող արմատավորվել այն հողում, որն ունի քաղաքակրթական գոհարներ ստեղծած իր բնիկ ժողովրդի՝ հայության հիշողությունը, ցավն ու իրավունքը։  Հայոց Հայրենիքը գուցե և հնարավոր էր ժամանակավորապես օկուպացնել, բայց անհնար է ստիպել նրա բնիկ հայությանը ստիպե...

  Ներկայացված քարտեզն  արտացոլում է այն մոտեցումը, որով այսօր Բաքվի ռասիստական վարչակարգը փորձում է ոչ միայն վերաշարա-դըրել տարածաշրջանի պատմությունը, այլև Հայաստանի 3-րդ Հանրապետության նկատմամբ ձևավորել նոր տարածքային պահանջների «գաղափարական հիմք»։ Բաքվի ռեժիմը հայկական պատմական ու մշակութային տարածքները ներկայացվում են որպես «Կովկասյան Ալբանիա», իսկ հայկական պետական և քաղաքակրթական ներկայությու-նը՝ երկրորդական  երևույթ։ Այս մոտեցումը նոր չէ․ տասնամյակներ շարունակ Բաքվի ագրեսիվ ռեժիմը պետական մակարդակով իրականացվել է հայկական ժառանգության յուրացման և հայկական ինքնության ժխտման քաղաքականու-թյուն՝ սկսած Նախիջևանի խաչքարերի ոչնչացումից մինչև Արձախի եկեղեցիների ու հուշարձանների «ալբանականացման» փորձերը։   Իր ագրեսիվ նկրտումները Բաքվի ռեժմն  այսօր ուղեկցվում է «Արևմտյան Ադրբեջան» գաղափարի ակտիվ առաջմղմամբ։ Այդ թեզի ներքո Հայաստանի 3-րդ Հանրապետության ինքնիշխան տարածքները ներկայացվում են գոյություն չունեցող ադրբեջանցիների երևակա-յական «պատմական հայրենիք», ինչը փ...

  Աշխարհը խելահեղ արագությամբ զինվում է, վերազինվում և պատրաստվում է նոր բախումների։ Արժանապատվություն ունեցող պետական այրերը հասկանում են, որ խաղաղությունը միայն ցանկություններով չի պահպանվում․ այն պահվում է ուժով, տեխնոլոգիայով, կազմակերպվածությամբ և ազգային կամքով ։ Հարաշալի  օրինակ է ծառայում  Հունաստանը։ Տարիներ շարունակ ապրելով թուրքական ագրեսաիայի սպառնալիքների պայմաններում՝ Հունաստանը ոչ թե փակվեց պատերի հետևում ու սկսեց «երևակայական խաղաղության» քարոզ անել, այլ անցավ իր նորագույն պատմության ամենախոշոր վերազինմանը։ Մինչև 2036 թվականը Աթենքը պաշտպանության վրա ծախսելու է շուրջ 25  միլիարդ եվրո։ Գնում է F-35 Lightning II կործանիչներ, Dassault Rafale ինքնաթիռներ, Belharra-class frigate ֆրեգատներ, ստեղծում է «Աքիլլեսի վահան» բազմաշերտ հակաօդային և հակահրթիռային պաշտպանության համակարգը, զարգացնում է սեփական ռազմարդյունաբերությունը և պահանջում է տեխնոլոգիական անկախություն։   Ինչո՞ւ։ Որովհետև Թուրքիան բացահայտորեն սպառնում է, մեծացնում է հատուկջո...

    Ճշմարտության ուժը և պետականության ուժը Վերջին օրերին համացանցում մեծ աղմուկ բարձրացրած լուսանկարը  որտեղ Թուրքիայի հատուկ ներկայացուցիչ Սերդար Քըլըչը  հայտարարում է, թե ՀՀ-ում իրեն զգում է «ինչպես տանը», պետք է լինի ոչ թե լոկ էմոցիաների, այլ սառը դատողության և գործողության մղիչ ուժ։ 1. Դիվանագիտական կեցվածք և պետական հզորություն Երբ փորձառու դիվանագետն օտար մայրաքաղաքում իրեն տանտիրոջ պես է պահում, նա դա անում է ոչ թե հյուրընկալությունից դրդված, այլ զգալով իր թիկունքում կանգնած պետության ռազմական և տնտեսական կշիռը։ Սա դիվանագիտական գրոհ է, որին պետք է պատասխանել ոչ թե նվաստացուցիչ հայտարարություններով, այլ արժանապատիվ պետականությամբ։ Եթե այսօր որևէ հայ պաշտոնյա Ստեփանակերտում եկեղեցու քանդումը համարում է այլ պետության «ներքին գործը», ապա նման մոտեցումը հարվածում է մեր ազգային արժանապատվությանը և թուլացնում պետության հիմքերը։        2. Անհատական քաջությունից դեպի համակարգված ուժ Մենք ունենք անհատական քաջության փառահեղ օրինակներ. Գագիկ Գինոսյանը...

    1 994-ի դասերը և Հայաստանի նոր հավասարակշռությունը.  1994-ի զինադադարից երեք տասնամյակ անց, Երևանում անցկացված Հայաստան-ԵՄ առաջին գագաթնաժողովը և դրա շրջանակներում ստորագրված տասնյակ փաստաթղթերը դառնում են երրորդ հան-րապետության նոր փորձաքարը։   Եթե 1994-ին ՀՀ քաղաքագետները փորձում էին  Արձախ ներխուժած ադրբեջանական զավթիչների դեմ ռազմական հաղթանակը տեղավորել իրավական անորոշ ձևակերպումների մեջ , ապա այսօր նրանք փորձում են իրավական ու տնտեսական նոր կապերի միջոցով ստեղծել այնպիսի անվտանգային միջավայր, որը 1994-ին այդպես էլ չկայացավ Կրեմլի մեղքով։ Սակայն այս գործընթացում առանցքային է մնում հավասարակշռության հարցը: Պատահական չէ, որ հենց այս օրերին ՀՀ-ում Իրանի դեսպանը հնչեցրեց խրախուսող, բայց միևնույն ժամանակ սթափեցնող ուղերձ. Իրանն ակնկալում է, որ Հայաստանի Հանրապետությունը կկարողանա պահպանել հավասարակշռված գործընկե-րություն տարբեր քաղաքական բևեռների հետ: Սա ուղղակի դիվանագիտական հայտարարություն չէ, այլ 1994-ի դասերի արդիական արձագանքը:     ...

   Արձախի բնիկ հայության Համայնք-ների միությունը բարձր է գնահատում Արձախի մշակութային ժառանգության պաշտպան, «Ազգային» պատմա-մշակութային ՀԿ փոխնախագահ Հովիկ Ավանեսովի հետևողական ահազան-գերը, որոնք փաստագրում են Բաքվի ռասիստական ռեժիմի կողմից  2020 և 2023թթ. ինտերվենցիայի ճանապարհով բռնազավթված Արձախի Հանրապետության շրջաններում բնիկ հայության մշակութային արժեքների ոչնչացման կապակցությամբ։ Մոնթէբերթի շրջանի Մոնթէբերթ քաղաքի Սուրբ Ներսէս Մեծ եկեղեցու նկատմամբ իրականացված վանդալիզմը, ինչպես նաև վերջին ամիսներին արձանագրված խաչի կոտրումը, կրակահերթերի հետքերը և կա-ռուցվածքային վնասումները, չեն կարող դիտարկվել որպես առանձին դեպքեր։ Դրանք նույն շղթայի մասն են, որի շրջանակում զավթիչ Բաքվի ռեժիմը թիրախավորել և հիմնահատակ ոչնչացրել են նաև Արձախի Հանրապետության մայրաքաղաք Ստեփանակերտի եկեղեցիներն ու մշակութային կառույցները։    Այս փաստերը վկայում են Բաքվի ռասիստական ռեժիմի կողմից պետա-կան մակարդակով իրականացվող համակարգված քաղաքականության մասին, որն ուղղված է  ոչ միա...