Լոռեցի ձիավորի բանակցությունները
Սիրելի հայրենակիցներ . Այսօր, երբ մեր երկիրն ու հայությունն կանգնած են նոր ու բարդ մարտահրա-վերների առաջ, պատմությունը մեզ մատուցում է հիշարժան մի դաս։ Հայոց մեծ բանաստեղծ Հովհաննես Թուման-յանի կյանքը միայն գրականություն չէ. այն պայքարի, արժանապատվության և դժվարությունների առաջ չընկրկելու վառ խորհրդանիշ է։ 1905–1906 թվականների հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ Լոռվա ճանապարհներով հսկայական կապույտ նժույգով՝ Մարսով շրջող Հովհաննես Թումանյանը («Ժոկեյ» ծածկանունով, որով նրան հսկում էր ցարական Պահնորդական բաժանմունքը) ցույց տվեց իրական առաջնորդի կերպարը։ Առաջնորդություն առանց վախի. Նա երկու դրոշով (սպիտակ՝ խաղաղության և բանակցությունների, կարմիր՝ պաշտպանության) գնում էր հակառակորդի հետ բանակցելու՝ չնահանջելով անգամ առաջին կրակոցներից։ Վստահության հաղթանակ. Թումանյանին հաջողվեց հասնել նրան, որ հակառակորդ կողմերը վստահեն իրեն, հաշտվեն և վերջ դնեն արյունհեղությանը։ Սակայն, ց արական ինքնակալությունը, չէր կարող ներել ազատատենչ ու արժանապատիվ մտավորականի հաշտար...