«Խաղաղությա՞ն խաչմերուկ»
Տարածաշրջանում ձևավորվող նոր աշխար-հաքաղաքական և տրանս-պորտային նախագծերը Հայաստանի Հանրապե-տության առաջ դնում են պատմական ընտրության խնդիր։ Մասնավորապես՝ Բաքվի ռասիստական ռեժիմը շարունակում է առաջ մղել այսպես կոչված «Զանգեզուրի միջանցքի» մոտեցումը, որը պարունակում է «Թրամփի կամուրջ» նախագծի դեմ սպառնալիքներ, որովհետև Հայաստանի Հանրապետության սուվերենու-թյան և տարածքային ամբողջականության նկատմամաբ պահանջներ է դնում ։
Այս պայմաններում Հայաստանի Հանրապետությունը
պետական մակարդակով պետք է ակտիվորեն զարգացնի հաղորդակցային քաղաքականության բազմավեկտոր ռազմավարություն, որի առանցքային բաղադրիչներն․
«Խաղաղության խաչմերուկ» հայեցակարգը պետք է պաշտոնական Երևանի կողմից ակտիվորն առաջ մղվի: Այն պետք է ներկայացվի որպես տարածաշրջանային հաղորդակցությունների բացման սուվերեն և միջազ-գային իրավունքի վրա հիմնված մոդել։ Միաժամանակ նպատակա-հարմար է այն ներկայացնել որպես ներդաշնակ և փոխլրացնող նախագիծ ԱՄՆ-ի կող-մից առաջ մղվող «Թրամփի կամուրջ» ենթակառուցվածքային նախաձեռնություններին։
Պարսից ծոց – Սև ծով (Հարավ–Հյուսիս) միջազգային երթուղու զարգացում
Այս նախագիծը կարող է ներգրավել Իրանի, Հնդկաստանի, Վրաստանի, Ռուսաստանի Դաշնության և Եվրոպական միության շահերը՝ ձևավորելով տնտեսական փոխկախվածության լայն հարթակ և բարձրացնելով Հայաստանի Հանրապետության աշխարհաքաղաքական արժեքը։Բազմակողմ շահերի հավասարակշռում
Նշված նախագծերի համատեղ առաջմղումը կարող է թույլ տալ Հայաստանի Հանրապետությանը հանդես գալ որպես համագործակցության հարթակ և ուժեղացնել հայ ազգի բանակցային դիրքերը տարածաշրջանում։
Միաժամանակ անհրաժեշտ է հատուկ ուշադրություն դարձնել հետևյալ ռիսկերի կառավարմանը․
Հայաստանի Հանրապետության սուվերեն վերահսկողության լիարժեք պահպանություն,
հաղորդակցային ուղիների միջազգային իրավական երաշխիքների ապահովում,
ենթակառուցվածքների տնտեսական կենսունակության ապահովում,
տարածաշրջանային ուժերի շահերի հավասարակշռված ներգրավում։
Վստահ ենք, որ նշված ռազմավարության հետևողական իրականացումը կարող է Հայաստանի Հանրապետությանը դարձնել տարածաշրջանային կապող առանցքային հանգույց և ապահովել երկարաժամկետ տնտեսական ու անվտանգային շահեր։
Միաժամանակ հարկ ենք համարում ընդգծել, որ նման լայնամասշտաբ նախաձեռնությունների արդյունավետությունը անմիջականորեն կախված է պետական կառավարման պրոֆեսիոնալությունից, ռազմավարական պլանավորման որակից և հետևողական իրագործումից։ Հետևաբար կարևոր է, որպեսզի գործընթացը իրականացվի առավելագույն մասնագիտական ներուժի ներգրավմամբ և ազգային շահերի հստակ պաշտպանությամբ։
Комментарии
Отправить комментарий