Մեկ ազգ, մեկ լեզու, մեկ Հայրենիք և մեկ հայրենասիրություն

 

  Արձախահայության ինքնորոշման հիմնարար իրավունքն  ամրագրված է միջազգային իրավունքի շրջանակում։ Սակայն անհրաժեշտ ենք համարում արձանագրել մի իրողություն, որը հաճախ շրջանցվում է.

  Պաշտոնական Երևանը փաստացի վաղուց և հետևողականորեն հրաժարվել է ոչ միայն Արձախի պաշտպանության պատասխա-նատվությունից, այլև ամբողջ աշխարհասփյուռ հայության շահերի համապարփակ պաշտպանությունից։

 Այս պայմաններում ակնհայտ է, որ հայության առջև ծառացած մարտահրավերները չեն կարող լուծվել միայն առկա պետական-քաղաքական մտածողության շրջանակում։

  Մենք առաջնորդվում ենք մեկ հիմնարար գաղափարով՝
      Մել ազգ, մեկ լեզու, մեկ Հայրենիք։   

  Այս տեսանկյունից ադրբեջանական զավթիչներից  Արձախի ազատագրման  հարցը չենք դիտարկում որպես առանձին, մեկուսացված խնդիր, այլ որպես համահայկական իրավաքաղաքական ամբողջության բաղկացուցիչ մաս։

Հետևաբար, դրա վերջնական և արդար լուծումը տեսնում ենք՝
Վիլսոնի իրավարար վճիռով ճանաչված Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության իրավական հարթության մեջ՝ որպես անբաժանելի բաղադրիչ։

Այս մոտեցումը զուտ տեսական չէ, այլ ունի միջազգային նախադեպեր։

Օրինակ՝

• Կոսովոի անկախության գործընթացը ցույց տվեց, որ միջազգային հանրությունը  ճանաչել է ինքնորոշման իրավունքը՝  նույնիսկ պետության տարածքային ամբողջականության հակադրության պայմաններում։

• Արևելյան Թիմորը երկարատև պայքարից հետո, ՄԱԿ-ի հովանու ներքո, հասավ անկախության՝ հիմնվելով հենց ինքնորոշման սկզբունքի վրա։

• Հարավային Սուդանը միջազգային հանրության աջակցությամբ իրականացրեց հանրաքվե և ձևավորեց անկախ պետություն՝ տասնամյակների հակամարտու-թյունից հետո։

  Այս բոլոր օրինակները վկայում են մեկ կարևոր իրողության մասին՝
ինքնորոշման իրավունքը կենսունակ է, երբ այն դառնում է համազգային կամք և հետևողական քաղաքական պայքար։

Մենք կարևորում ենք համայն հայության համախմբումը հենց այդ գաղափարական առանցքի շուրջ՝ անկախ աշխարհագրա-կան տարածվածությունից, քաղաքական պատկանելությունից կամ դավանանքից։

Հայության միավորումը չի կարող կառուցվել բաժանարար գծերի վրա։ Այն պետք է հիմնված լինի միավորող արժեքների վրա՝

•  մեկ ազգ, մեկ լեզու, մեկ Հայրենիք և մեկ հայրենասի-րություն

• Միայն այս սկզբունքների վրա ձևավորված միասնականությունը կարող է ապահովել ազգային դիմադրողականություն, վերածնունդ և պատմական արդարության վերականգնում։

  Այս իրողությունից ելնելով՝ կոչ ենք անում համայն աշխար-հով մեկ սփռված հայության քաղաքական կուսակցություն-ներին, ազգային կառույցներին և դավանաբանական կազ-մակերպություններին՝ վեր կանգնել նեղ խմբային շահերից, մրցակցային մտածողությունից և մասնատված օրակարգե-րից, և միավորվել համազգային հստակ ռազմավարության շուրջ։  

  
     Այսօր նման համախմբման իրական հարթակ  է հանդիսա-նում  Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունը, որը, հենվելով Վիլսոնի իրավարար վճիռի վրա, հետևողականո-րեն առաջ է տանում հայության իրավական պահանջատի-րության օրակարգը միջազգային հարթակներում։

  Հատկապես կարևոր ենք համարում այն փաստը, որ այդ գործընթացում գործուն դերակատարություն ունի Արմենակ Աբրահամյանը, որի նախաձեռնությամբ և ջանքերով Արձախահայության իրավունքների պաշտպանության հարցերը ներկայացվում են միջազգային դատական ատյաններում, այդ թվում՝ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում։

  Այսօր, առավել քան երբևէ, անհրաժեշտ է համազգային կամքի ձևավորում, որտեղ առաջնայինը ոչ թե կառույցների ինքնահաստատումն է, այլ՝ ազգային  նպատակների իրա-գործումը։   

  
  
  

  Միայն այսպիսի համախմբման միջոցով կարող ենք  պատմական իրավունքը վերածել  քաղաքական իրա-կանության։