Ո՞վ է տարածաշրջանի խաղաղության երաշխավորը
Մերձավորարևելյան թատերաբեմում իրադարձությունների դինամիկան հասել է կրիտիկական կետի: Իրանի Ազգային անվտանգության խորհրդի ուլտիմատումը և դրան հաջորդած ԱՄՆ-ի ավիահարվածները Թեհրանին փաստում են, որ դիվանագիտական գործիքակազմն այլևս սպառված է:
Փաստ: 14-օրյա հրադադարը տևեց ընդամենը 12 ժամ:
Եզրակացություն: Թղթի վրա ամրագրված պայմանավորվածությունները զրոյական արժեք ունեն, եթե դրանք չունեն ռազմական «ատամներ»:
2. Ուժի կիրառման աշխարհաքաղաքական օրինաչափությունները
«Մեծ հարցերը լուծվում են ոչ թե ճառերով ու քվեարկություններով, այլ երկաթով ու արյունով»:-Օտտո ֆոն Բիսմարկ
Առաջավոր Ասիայում դարերով գործում է Ռեալպոլիտիկ-ի ամենադաժան բանաձևը.խաղաղությունը ոչ թե բարի կամքի դրսևորում է, այլ փոխադարձ զսպման արդյունք:
Սուբյեկտայնություն: Ուժեղի հետ բանակցում են, թույլին՝ պարտադրում:
Զսպման գործոն: Հրադադարը գործում է միայն այնքան ժամանակ, քանի դեռ հակառակորդի համար հարձակման գինը գերազանցում է սպասվող օգուտը:
3. Ժամանակակից պատերազմների բաղադրիչները
Ազգային արժանապատվություն և ռազմավարական տեսլական ունեցող պետությունները չեն հենվում պատրանքների վրա: Նրանք կառուցում են ինքնաբավ պաշտպանական էկոհամակարգ, որը ներառում է.
Հարվածային ներուժ: Հեռահար հրթիռային տեխնոլոգիաներ:
Պաշտպանական վահան: Բազմաշերտ ՀՕՊ և ՌԷՊ (ռադիոէլեկտրոնային պայքարի) համակարգեր:
Անօդաչու համակարգեր: Օդային, ցամաքային և ջրային դրոնների սիներգիա:
Կիբեռ-տիրույթ: Տեղեկատվական և ենթակառուցվածքային անվտանգություն:
4. Ուղերձ հայությանը. Պատմական ռետրոսպեկտիվ և ապագայի հրամայական
Խրիմյան Հայրիկի «Երկաթե շերեփի» դասը մնում է այժմեական: ՀայաստանիՀանրապետության նորագույն պատմությունը ևս ապացուցեց.
1988-1994 թթ. Մեր հաղթանակը և դրան հաջորդած տասնամյակների հարաբերական խաղաղությունը արդյունք էր ձևավորված մարտունակ բանակի և հաղթողի հոգեբանության:
Անկման փուլ. Երբ սկսվեց պաշտպանական համակարգի կազմաքանդումը և ուժի գործոնի անտեսումը, պատերազմը վերադարձավ մեր տները:
Արձանագրում:
Խաղաղությունը ցանկություն չէ, այլ պաշտպանված վիճակ: Այն ուժի արդյունք է:
5. Վերջնաբան և կոչ
Արթնացո՛ւմը չունի այլընտրանք: «Հեզ եզի» կարգավիճակը միայն արագացնում է սպանդի օրը: Միջազգային հարաբերություններում «սուրը» միակ փաստարկն է, որը կարող է կանգնեցնել մեկ այլ «սուր»:
Կոչ եմ անում համաշխարհային հայությանը՝ դուրս գալ թմբիրից, համախմբվել ազգային-պետական շահի շուրջ և սատար կանգնել այն ուժերին, որոնք պատրաստ են վերականգնել մեր ռազմական ու քաղաքական սուբյեկտայնությունը: Մասնավորապես, համախմբվել Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմենակ Աբրահամյանի և այն առաջնորդների շուրջ, ովքեր գիտակցում են՝ խաղաղությունը ձեռք է բերվում զենքով և կամքով:


Комментарии
Отправить комментарий