Հաշվարկված ուժ և Խաղաղություն

   Անկարայի ռեժիմի ռազմա-կան վերափոխումը և «Խա-ղաղության հանգույցի» ան-վտանգության հրամայակա-նը

Վերջին հայտարարությունը պաշտոնական Անկարայի ազգային պաշտպանության նախարարության կողմից՝ հատուկ նշանակության բրիգադների թվի ավելացման վերաբերյալ, հերթական անգամ ցույց է տալիս, որ ժամանակակից աշխարհում անվտանգու-թյունը դիտարկվում է ոչ թե ստատիկ, այլ մշտապես զարգացող համակարգի մեջ։

Որպես ՆԱՏՕ-ի առանցքային բանակներից մեկը՝ Թուրքիայի ռեժիմը արագ արձագանքում է պատերազմների բնույթի փոփոխությանը։ Հատկապես Ռուս-ուկրաինական պատերազմը ցույց է տալիս, որ վճռորոշ են դառնում ոչ թե միայն մեծաքանակ զորքերը, այլ փոքր, շարժունակ, բարձր պատրաստված ստորաբա-ժանումները, որոնք համալրված են ժամանակակից տեխնոլոգիաներով։

Այս համատեքստում հատուկ նշանակության բրիգադների ընդլայնումը պետք է ընկալել որպես ռազմավարական ադապտացիա՝ ուղղված ապագայի պատե-րազմներին։

Հայաստանի Հանրապետության ռազմավարական երկընտրանքը   
 
Նման զարգացումների ֆոնին Հայաստանի Հանրապետության համար առաջնային հարցը ոչ թե «զինվել, թե չզինվելն» է, այլ՝ ինչպիսի մոդելով ապահովել անվտանգությունը սահմանափակ ռեսուրսների պայման-ներում։

   Տարածաշրջանը շարունակական անկայունությունից դուրս բերելու համար Հայաստանի Հանրապետությունը առաջ է մղում հաղորդակցու-թյունների բացման և տնտեսական ինտեգրման գաղափարը, որը պայ-մանականորեն կարելի է բնութագրել որպես Հյուսիս–Հարավ և Արև-մուտք–Արևելք ուղղություններով ձևավորվող «Խաղաղության հանգույց»։

Սակայն ցանկացած նման նախաձեռնություն կարող է կենսունակ լինել միայն այն դեպքում, երբ ապահովված է դրա անվտանգությունը։

Անվտանգությունը՝ որպես զարգացման նախապայման

Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ տնտեսական նախագծերը և տրանսպոր-տային միջանցքները չեն կարող գործել առանց վստահելի անվտանգության մի-ջավայրի։

Այս տրամաբանությամբ՝
Հայաստանի Հանրապետության կողմից պաշտպանական կարողությունների զարգացումը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես ռազմականացման քայլ, այլ որպես տնտեսական և տարածաշրջանային կայունության ապահովման միջոց։

  Այստեղ կարևոր է շեշտադրել՝ խոսքը վերաբերում է բացառապես պաշտպանական և կանխարգելիչ կարողությունների ձևավորմանը։

Իրատեսական քայլերի օրակարգ

Հաշվի առնելով ժամանակակից միտումները՝ Հայաստանի 
 Հանրապետության
 համար առավել արդյունավետ կարող են լինել հետևյալ ուղղությունները․

  • Փոքր, բայց բարձր արդյունավետ ստորաբաժանումներ
    Հատուկ նշանակության և արագ արձագանքման ուժերի զարգացում, որոնք կարող են արագ արձագանքել սպառնալիքներին։
  • Տեխնոլոգիական վերազինում
    ԱԹՍ-ների, հակաԱԹՍ համակարգերի և էլեկտրոնային պայքարի միջոցների զարգացում, ինչը դարձել է ժամանակակից պատերազմի առանցքային գործոն։
  • Պրոֆեսիոնալ բանակի ամրապնդում
    Պայմանագրային բարձր պատրաստված ստորաբաժանումների ձևավորում՝ որպես մարտունակության հիմք։
  • Պաշտպանական դոկտրինի հստակեցում
    Ռեսուրսների կենտրոնացում պաշտպանական խնդիրների վրա՝ առանց ավելորդ բեռի։

           Եզրակացություն

  Անկարայի ռեժիմի ռազմական վերափոխումները հստակ ազդակ են, որ տա-րածաշրջանում ուժի գործոնը շարունակում է մնալ որոշիչ։

Այս պայմաններում Հայաստանի Հանրապետության համար միակ իրատեսական ճանապարհը ուժի և խաղաղության համադրությունն է։

   «Խաղաղության հանգույցը» չի կարող գոյություն ունենալ առանց անվտանգության, իսկ անվտանգությունը չի կարող ապահովվել առանց արդիական, արդյունավետ և լավ հաշվարկված պաշտպանական համակարգի։

Այդ պատճառով պաշտպանական կարողությունների զարգացումը պետք է ընկալել ոչ թե որպես հակասություն խաղաղությանը, այլ՝ դրա անհրաժեշտ նախապայման։
  
«Խաղաղությունը չի կառուցվում միայն ցանկությամբ․ այն պահպանվում է հաշվարկված ուժով»։

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Հատտուշան (Boğazköy)՝ լռեցված վկայություն Հայկական լեռնաշխարհի քաղաքակրթական առաջնության մասին

Թող Հայաստանը լինի Լույսի Հայրենիք։

Իլհամի «95 տոկոսանոցը»