Հաշվարկված ուժ և Խաղաղություն
Անկարայի ռեժիմի ռազմա-կան վերափոխումը և «Խա-ղաղության հանգույցի» ան-վտանգության հրամայակա-նը
Վերջին հայտարարությունը պաշտոնական Անկարայի ազգային պաշտպանության նախարարության կողմից՝ հատուկ նշանակության բրիգադների թվի ավելացման վերաբերյալ, հերթական անգամ ցույց է տալիս, որ ժամանակակից աշխարհում անվտանգու-թյունը դիտարկվում է ոչ թե ստատիկ, այլ մշտապես զարգացող համակարգի մեջ։
Որպես ՆԱՏՕ-ի առանցքային բանակներից մեկը՝ Թուրքիայի ռեժիմը արագ արձագանքում է պատերազմների բնույթի փոփոխությանը։ Հատկապես Ռուս-ուկրաինական պատերազմը ցույց է տալիս, որ վճռորոշ են դառնում ոչ թե միայն մեծաքանակ զորքերը, այլ փոքր, շարժունակ, բարձր պատրաստված ստորաբա-ժանումները, որոնք համալրված են ժամանակակից տեխնոլոգիաներով։Այս համատեքստում հատուկ նշանակության բրիգադների ընդլայնումը պետք է ընկալել որպես ռազմավարական ադապտացիա՝ ուղղված ապագայի պատե-րազմներին։
Հայաստանի Հանրապետության ռազմավարական երկընտրանքը
Նման զարգացումների ֆոնին Հայաստանի Հանրապետության համար առաջնային հարցը ոչ թե «զինվել, թե չզինվելն» է, այլ՝ ինչպիսի մոդելով ապահովել անվտանգությունը սահմանափակ ռեսուրսների պայման-ներում։
Տարածաշրջանը շարունակական անկայունությունից դուրս բերելու համար Հայաստանի Հանրապետությունը առաջ է մղում հաղորդակցու-թյունների բացման և տնտեսական ինտեգրման գաղափարը, որը պայ-մանականորեն կարելի է բնութագրել որպես Հյուսիս–Հարավ և Արև-մուտք–Արևելք ուղղություններով ձևավորվող «Խաղաղության հանգույց»։
Սակայն ցանկացած նման նախաձեռնություն կարող է կենսունակ լինել միայն այն դեպքում, երբ ապահովված է դրա անվտանգությունը։
Անվտանգությունը՝ որպես զարգացման նախապայման
Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ տնտեսական նախագծերը և տրանսպոր-տային միջանցքները չեն կարող գործել առանց վստահելի անվտանգության մի-ջավայրի։
Այս տրամաբանությամբ՝
Հայաստանի Հանրապետության կողմից պաշտպանական կարողությունների զարգացումը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես ռազմականացման քայլ, այլ որպես տնտեսական և տարածաշրջանային կայունության ապահովման միջոց։
Այստեղ կարևոր է շեշտադրել՝ խոսքը վերաբերում է բացառապես պաշտպանական և կանխարգելիչ կարողությունների ձևավորմանը։
Իրատեսական քայլերի օրակարգ
Հաշվի առնելով ժամանակակից միտումները՝ Հայաստանի
Հանրապետության համար առավել արդյունավետ կարող են լինել հետևյալ ուղղությունները․
-
Փոքր, բայց բարձր արդյունավետ ստորաբաժանումներ
Հատուկ նշանակության և արագ արձագանքման ուժերի զարգացում, որոնք կարող են արագ արձագանքել սպառնալիքներին։ -
Տեխնոլոգիական վերազինում
ԱԹՍ-ների, հակաԱԹՍ համակարգերի և էլեկտրոնային պայքարի միջոցների զարգացում, ինչը դարձել է ժամանակակից պատերազմի առանցքային գործոն։ -
Պրոֆեսիոնալ բանակի ամրապնդում
Պայմանագրային բարձր պատրաստված ստորաբաժանումների ձևավորում՝ որպես մարտունակության հիմք։ -
Պաշտպանական դոկտրինի հստակեցում
Ռեսուրսների կենտրոնացում պաշտպանական խնդիրների վրա՝ առանց ավելորդ բեռի։
Եզրակացություն
Անկարայի ռեժիմի ռազմական վերափոխումները հստակ ազդակ են, որ տա-րածաշրջանում ուժի գործոնը շարունակում է մնալ որոշիչ։
Այս պայմաններում Հայաստանի Հանրապետության համար միակ իրատեսական ճանապարհը ուժի և խաղաղության համադրությունն է։
«Խաղաղության հանգույցը» չի կարող գոյություն ունենալ առանց անվտանգության, իսկ անվտանգությունը չի կարող ապահովվել առանց արդիական, արդյունավետ և լավ հաշվարկված պաշտպանական համակարգի։
Այդ պատճառով պաշտպանական կարողությունների զարգացումը պետք է ընկալել ոչ թե որպես հակասություն խաղաղությանը, այլ՝ դրա անհրաժեշտ նախապայման։«Խաղաղությունը չի կառուցվում միայն ցանկությամբ․ այն պահպանվում է հաշվարկված ուժով»։
Комментарии
Отправить комментарий