Ինչո՞ւ է աշխարհը վախենում Հայ Տեսակից

  Այսօր քաղաքական ղեկավարներն այլևս դիմակներ  չեն հագնում։ Գլոբալիստները, ֆինանսական կլաններն ու «աշխարհի տերերը» չեն էլ  թաքցնում իրենց հրեշավոր ծրագրերը։ Սակայն նրանց և նրանց խամաճիկների ամբարտավանության հետևում թաքնված է անասնական վախը։ Ինչո՞ւ  նրանք, ովքեր տիրապետում են համաշխարհային ֆինանսներին ու տեխնոլոգիաներին, այդքան սարսափում են  Հայ տեսակի արմատից ու հոգուց։

1. Գենետիկ հիշողություն և «Անհնազանդության կո՞դ»

Հայ տեսակը «Նոր համաշխար-հային կարգի» կոկորդին մնացած ոսկոր է։ Երբ արևմտյան հասարակու-թյունը դարեր շարունակ վարժեցվել է խիստ հիերարխիայի և կույր հնազանդության, հայի մեջ ապրում է Լեռնեցու ազատատենչ ոգին։

 2018-ից ի վեր բոլոր փորձերը,  ամբողջությամբ թվայնացնել հայությանը կամ տեղավորել «սոցիալական վարկանիշների» նեղ շրջանակում՝ ավարտվեցին անհաջողությամբ։  Հայը սթափվում է թավշյա զոմբիա-ցումից, նա հիշում է, որ ինքը Սուրբ Սրբոց Արարչի զավակն է, Հայկական բարձրավանդակի իրական տերը, այլ ոչ թե «համակարգի համարակալ-ված ստրուկը»։

2. Խիղճը՝ որպես այլընտրանքային արժույթ  

Գլոբալիզմի ճարտարապետների համար ամեն ինչ ունի գին։ Սակայն հայկական ոգին հիմնված է ոչ թե փողի, այլ Արդարության և Խղճի վրա։ Այս հասկացությունները հնարավոր չէ գնել կամ ներառել բիզնես-պլան-ների մեջ։ Հենց դրա համար, մեր համազգային զարթոնքի՝ 1988-ի ազգա-յին ազատագարական պայքարի առաջին օրերից հայերիս փորձում են պառակտել՝ ստիպելով մոռանալ մեր հազարամյակների արմատները։

Տիկնիկավարների գլխավոր վախն այն է, որ եթե հայությունն ու տարա-ծաշրջանի ժողովուրդները գիտակցեն, որ պառակտող թշնամանքը դրսից բեմադրված արյունոտ ներկայացում է,ապա  գլոբալիստների և նրանց խամաճիկ իշխանավորների թղթե տնակները կփլվեն մեկ օրում։

Ինչո՞ւ մեզ 1918-ից ի վեր ներքաշել են պատերազմների մեջ

Սա հինավուրց սկզբունք է՝ «Բաժանիր, որ տիրես»։

•  Եղբայրասպան և արհեստական հակամարտություններում զոհվում են ամենաքաջերը, ուժեղներն ու երիտասարդները՝ նրանք, ովքեր կարող էին Ազգին առաջնորդել համաշխարհային  հարստահարող-ների և նրանց ստրկամիտ կամակատարների դեմ։

• Տ Գլոբալիստներին պետք է, որ հայերս միմյանց մեջ տեսնենք թշնամիների, այլ ոչ թե արյունակիցների։ Քանի դեռ մենք իրար ենք նայում թշնամանքի  նշանացույցով միջով, նրանք հանգիստ տիրանում են մեր Հայրենիքի ռեսուրսներին ու Արձախին, Նախիջևանաին և ողջ Արևմտյան Հայաստանին։

•  Մարդկանց ցավը, վիշտն ու ատելությունը «վառելիք» են գլոբալիստ-ների և նրանց խամաճիկների համակարգի համար։ Նրանք գիտեն՝ կոտրված հոգով մարդուն  հեշտ է կառավարել։

       Ոգու Զարթոնքը

  Չնայած «էլիտաների» բոլոր ջանքերին, նրանց ծրագիրը ձախողվում է։ Ողբերգությունները ստիպում են մարդկանց հարցեր տալ։ Քարոզչության մշուշի միջից ծագում է գիտակցությունը. մենք մեկ արմատ ենք, մեկ ճակատագիր։

Ինչո՞ւ են հայության ոխերիմ թշնամիները  վախենում։ Որովհետև հայ-կական զարթոնքը քաղաքականություն  չէ։ Դա վերադարձ է դեպի հոգևոր՝ արարչական ակունքները։ Դա այն էներգիան է, որը հնարավոր չէ կանգնեցնել պատժամիջոցներով կամ հրթիռներով։ Դա այն ուժն է, որն ունակ է ցրել թվային համակենտրոնացման ճամբարի խավարը և կառուցել Մարդկայնության վրա հիմնված Հայկական աշխարհ։

Ժամանակն է հիշել, թե ով ենք մենք

 Հայության թշնամիների ժամանակը սպառվում է։ Որքան ուժգին են փորձում մեզ բաժանել, այնքան պայծառ է բռնկվում ԳԻՏԱԿՑՈՒԹՅԱՆ կայծը։ Մենք այլևս նրանց փորձարկումների համար նախատեսված ռեսուրս կամ լաբորատոր ճագար  չենք։ Մենք Հնագույն Արարչական Ոգու պահապաններն ենք, որը միշտ հաղթել է խավարին։

Արթնացի՛ր, հայ մարդ։