Իրավական նախաձեռնություններ, թե՞ համակարգված ռազմավարություն․ ո՞րն է լուծումը
Սակայն այս ամենի ֆոնին անհրաժեշտ է ընդգծել մի կարևոր հանգամանք․ նման նախաձեռնությունները, որքան էլ արժեքավոր լինեն առանձին վերցրած, հաճախ մնում են մասնատված և չեն վերածվում այն միասնական և համակարգված ճնշման, որն անհրաժեշտ է իրական արդյունքի հասնելու համար։
Այս համատեքստում արդեն չորրորդ տարին շարունակ առանձնանում է Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմենակ Աբրահամեանի կողմից վարվող հետևողական քաղաքական-իրավական պայքարը։ Նրա ղեկավարությամբ ձևավորվել է այն հարթակը, որտեղ Արձախի բնիկ հայության իրավունքները ներկայացվում են ոչ թե առանձին դեպքերի, այլ որպես Հայկական լեռնաշխարհի բնիկ ժողովրդի համապարփակ իրավունքների խնդիր։
Հատկանշական է, որ այս գործընթացում համակարգված աշխատանք են իրա-կանացնում նաև Շուշիի համայնքի ներկայացուցիչները՝ սերտ համագործակ-ցելով Արմենակ Աբրահամեանի հետ և ձևավորելով ավելի ամբողջական իրավա-կան մոտեցում։
Այստեղ է, որ առաջանում է կարևոր տարբերակումը․
-մեկ կողմից՝ առանձին նախաձեռնություններ, որոնք հաճախ ունեն սահմանափակ ազդեցություն,
-մյուս կողմից՝ երկարաժամկետ, համակարգված և ինստիտուցիոնալ պայքար, որն արդեն ունի ձևավորված ուղղություն և նպատակներ։
Հետևաբար, խնդիրը ոչ թե տարբեր նախաձեռնությունները մերժելն է, այլ դրանց համադրումը մեկ միասնական ռազմավարության մեջ։ Առանց այդ միասնակա-նության - նույնիսկ ամենալավ իրավական հայցերը չեն ստեղծում բավարար քաղաքական ճնշում։
Ուստի այս փուլում առաջնահերթությունը պետք է լինի՝
- համախմբվել արդեն գոյություն ունեցող համակարգված պետական հարթակի շուրջ,
- ակտիվորեն համագործակցել Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետու-թյան պետականաստեղծ համակարգի և մասնավորապես նախա-գահ Արմենակ Աբրահամեանի հետ,
- և ապահովել ներկայացվող դիմումների լայնածավալ մասնակցու-թյուն։
Միայն այս կերպ հնարավոր կլինի իրավական գործընթացները վերածել իրական քաղաքական արդյունքի՝ ի պաշտպանություն արցախահայության հիմնարար իրավունքների։
Комментарии
Отправить комментарий