Համառոտ քննական վերլուծություն պրոֆեսոր Յու.Մուրադյանի Հայկական լեռնաշխարհը՝ ոչ թե «Արևելյան Անատոլիա» հոդվածի
Հայ ազգի անփոխարինելի ժառանգության մի մասն են մեր Հայրենիքի հնագույն տեղանունները , որոնք հազարամյակների ընթացքում պահպանվել են և դարձել են պատմամշակութային ինքնության սյուներ ։ Ցեղասպան Թուրքիայի ճիգերով մեր Հայրենիքի հնագույն հայկական տեղանանունները համակարգված կերպով ջնջվում են քարտեզներից և գիտական բառապաշարից։ Հնագույն հայ հեղինակները «Հայաստան» անունի փոխարեն գործածում էին նաև «Հայք» անվանումը։ Այն միաժամանակ նշանակում էր և՛ Հայրենիք, և՛ ազգ՝ «հայերի Հայրենիք»։ Պատմական Հայաստանը բաժանվել է երկու մասի՝ Մեծ Հայք (Մեծ Հայաստան) և Փոքր Հայք (Փոքր Հայաստան) ։ Մեծ Հայքը ուներ 15 նահանգ, որոնցից կենտրոնականը՝ Այրարատն էր։ Տուրուբերան նահանգը մինչև մ.թ.ա. 700 թվականը կոչվել է Արդարքեխէ : Փոքր Հայքը տարածվում էր Եփրատ գետից արևմուտք՝ մինչև Անտիտավրոսի լեռները։ Հայերս հպարտանում են Տիգրան Մեծի աշխարհակալ տերության փաստով, բայց մոռացել ենք, որ նրանից շուրջ 4857 տարի ա ռաջ գոյություն ուներ Հայկյանների կայսրություն ,...