Հերոսի հիշատակը՝ պետության արժանապատվության չափանիշ
Ազգի բարոյական ուժը չափվում է ոչ միայն նրա բանակի հզորությամբ, տնտեսության զարգացմամբ կամ պետական կառույցների արդյունավետությամբ։ Այն առաջին հերթին երևում է նրանում, թե ինչպես է այդ ժողովուրդը վերաբերվում իր հերոսներին և նրանց ընտանիքներին։
Իրանի ռազմական և քաղաքական պատմության մեջ հաճախ կարելի է տեսնել պատկերներ, որտեղ երկրի բարձրաստիճան ղեկավարներն ու զինվորականները խոնարհվում են հայրենիքի համար զոհվածների ընտանիքների առաջ։ Այդպիսի խորհրդանշական կադրերից մեկում Իրանի Իսլամական հեղափոխու-թյան պահապանների կորպուսի հատուկ նշանակու-թյան ուժերի հրամանատար, գեներալ-մայոր Ղասեմ Սուլեյմանին խոնարհվում է մի կնոջ առաջ՝ ընդգծե-լով, որ Հայրենիքի համար կյանք տված մարդու ըն-տանիքի նկատմամբ հարգանքը պետական արժեք է։
Այդպիսի վերաբերմունքը հանրությանը փոխանցում է մի պարզ ուղերձ. պետությունը չի մոռանում նրանց, ովքեր իրենց կյանքը նվիրաբերել են Հայրենիքի պաշտպանության համար։
Երբ հանրությունը կամ պետությունը թուլացնում է այդ հարգանքի մշակույթը, վտանգվում է ոչ միայն պատմական հիշողությունը, այլև ապագա սերունդների արժեքային համակարգը։ Հերոսի հիշատակի նկատմամբ անտարբերությունը ժամանակի ընթացքում վերածվում է ազգային արժանապատվության թուլացման։
«Ով չի հարգում իր ազգի հերոսների հիշատակը, ստիպված կլինի խոնարհվել զավթիչների կոշիկների առաջ»։
Սա հիշեցում է, որ յուրաքանչյուր պետություն նախ և առաջ պարտավոր է արժևորել իր պաշտպաններին։ Ազգային հիշողությունը պահպանող Ազգն ավելի ամուր է դիմագրավում փորձություններին, որովհետև գիտե՝ իր հերոսների զոհողությունը չի մոռացվելու։
Комментарии
Отправить комментарий