ԲԱՆԱԿԻ ՈՒԺԸ ՍԿՍՎՈՒՄ Է ՋԵՐՄ ՎԵՐԱԲԵՐՄՈՒՆՔԻՑ
Հայաստանի Հանրապետությունում, որտեղ հասարակական անհամերաշխությունը 2018-ի թավշյա իշխանափոխությունից հետո շարունակում է մնալ մեր ազգային կյանքի լուրջ մարտա-հըրավերներից մեկը: ՀՀ բանակի ղեկավարության յուրաքանչ-յուր քայլ, որն ուղղված է փոխադարձ վստահության ամրա-պընդմանն, ունի իր հատուկ նշանակությունը։
Այս տեսանկյունից ուշադրության է արժանի ՀՀ Պաշտպա-նության նախարար Սուրեն Պապիկյանի՝ զինված ուժերի զորամասերից մեկում զինվորների հետ համատեղ ճաշելու փաստը։
Լուսանկարը, առաջին հայացքից, սովորական զինվորական առօրյայի դրվագ է։ Սակայն պետական կառավարման և բանակային ղեկավարության տեսանկյունից այն կարելի է դիտարկել ավելի լայն համա-տեքստում։
Բանակի բարոյահոգեբանական վիճակը միայն հրամաններով, կարգապահական միջոցներով կամ նոր սպառազինությամբ չի ձևավորվում։ Այն ձևավորվում է նաև մարդկանց միջև վստահությամբ։
Երբ բարձրագույն ղեկավարության ներկայացուցիչը նստում է զինվորների հետ նույն սեղանի շուրջ, նա հնարավորություն է ստանում տեսնելու այն միջավայրը, որտեղ զինվորն անցկացնում է իր ծառայության ամենօրյա ժամերը։ Սա կարող է դառնալ զինվորների խնդիրներն անմիջակա-նորեն լսելու, նրանց նկատմամբ հարգանք ցուցաբերելու և հրամանատարության ու շարքային կազմի միջև մարդկային կապն ամրապնդելու միջոց։
Այստեղ խոսքը միայն մեկ ճաշի մասին չէ։ Խոսքը ղեկավարության վարքագծի միջոցով փո-խանցվող ուղերձի մասին է.
Բանակի զինվորը ոչ միայն պետության պաշտպանության գործի մասնակից է, այլև այն մարդը, որի արժանապատվությունը, առողջությունն ու առօրյա պայմանները գտնվում են ղեկավա-րության ուշադրության կենտրոնում։
Հայաստանի Հանրապետությունը վերջին տարիներին անցել է ծանր պատերազ-մական և հասարակական ցնցումների միջով։ Այդ պայմաններում բանակի բարո-յահոգեբանական վիճակի ամրապնդումը պետք է դիտարկել ոչ միայն որպես ներքին զինվորական խնդիր, այլև որպես ազգային անվտանգության կարևոր ուղղություն։
Հասարակությունը կարող է ունենալ տարբեր քաղաքական հայացքներ, տարբեր գնահատականներ և տարբեր մոտեցումներ պետության ապագայի վերաբերյալ։ Սակայն բանակի ներսում զինվորի արժանապատվությունը, փոխադարձ հարգանքը և ծառայության նկատմամբ պատասխանատվությունը պետք է մնան ընդհանուր արժեքներ։
Այս համատեքստում ՀՀ Պաշտպանության նախարարի՝ զինվորների հետ անմիջական շփումը դրական քայլ է։ Այն կարևոր է այն պատճառով, որ բանակի նկատմամբ հա-սարակության վստահությունը չի ձևավորվում միայն պաշտոնական հայտարարու-թյուններով։ Այն ձևավորվում է նաև այնպիսի տեսանելի գործողություններով, որոնք ցույց են տալիս՝ ղեկավարությունը մոտ է զինվորին ոչ միայն հանդիսավոր միջոցա-ռումների, այլև նրա ամենօրյա ծառայության պայմաններում։
Միջազգային փորձը՝ որպես համեմատության հիմք
Աշխարհի տարբեր բանակներում զինվորների հետ ղեկավարության անմիջական շփման ավանդույթներ գոյություն ունեն։ Օրինակ՝ ԱՄՆ զինված ուժերում հայտնի է
Սա, իհարկե, նույնը չէ, ինչ պաշտպանության նախարարի՝ զորամասի ճաշարանում զինվորների հետ ճաշելը։ Սակայն այն ցույց է տալիս մի կարևոր հանգամանք. ժամանակակից բանակներում մարդկային կապերի, փոխադարձ վստահության և զինվորական միասնականության ձևավորումը դիտարկվում է որպես ղեկավարության կարևոր խնդիր։
Հայաստանի համար այս մոտեցումը ևս կարող է օգտակար լինել։
Խորհրդանշական քայլից՝ հետևողական քաղաքականություն
Միաժամանակ, անհրաժեշտ է պահպանել իրատեսական գնահատական։
Մեկ լուսանկարը չի կարող ինքնին ապացուցել, որ բանակի բարոյահոգեբանական վիճակը բարելավվել է։ Այդպիսի եզրակացության համար անհրաժեշտ են ավելի լայն փաստեր՝ զինվորների խնդիրների լուծում, ծառայության պայմանների բարելավում, արդար վերաբերմունք, հրամանատարության նկատմամբ վստահության աճ և զինվորական կարգապահության ամրապնդում։
Սակայն յուրաքանչյուր հետևողական քաղաքականություն սկսվում է առանձին
Եթե զինվորների հետ անմիջական շփումը դառնում է ոչ թե մեկանգամյա միջոցառում, այլ բանակի ղեկավարության աշխատանքի շարունակական մաս, ապա այն կարող է նպաստել ավելի վստահելի և մարդկային զինվորական միջավայրի ձևավորմանը։
ՀՀ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանի՝ զինվորների հետ համատեղ ճաշելու այս քայլը կարելի է ողջունել որպես բանակի ներսում մարդկային կապերի ամրապնդման դրական օրինակ։ 
Հայաստանի Հանրապետությանը անհրաժեշտ է այնպիսի բանակ, որտեղ զինվորը զգում է ոչ միայն պետության պաշտպանական համակարգի պահանջները, այլև իր նկատմամբ հարգանքն ու պատասխանատվությունը։
Ուժեղ բանակը միայն զենքով զինված բանակը չէ։ Ուժեղ բանակը նաև այն բանակն է, որտեղ զինվորը գիտի, որ իր ղեկավարությունը տեսնում է իրեն, լսում է իրեն և գնահատում է իր ծառայությունը։
Այս ուղղությամբ կատարվող յուրաքանչյուր հետևողական քայլ արժանի է ուշադրության և դրական գնահատականի։
Комментарии
Отправить комментарий