Հայաստանի հազարամյա անունը Զագրոսի լեռներում
Մարդկության պատմության մեջ քիչ են այն հուշարձանները, որոնք կարող են մեկ քարարձանով վճռորոշ վկայություն տալ ամբողջ ժողովուրդների ու պետությունների հնագույն ծագման և աշխարհագրական սահմանների մասին: Իրանում՝ Զագրոսի լեռնաշղթայի վեհաշուք ժայռերի վրա, մ.թ.ա. 6-րդ դարից (մ.թ.ա. 520 թ.) վեր է հառնում Աքեմենյան տերության արքայից արքա Դարեհ I-ի կոթողային հրամանագիրը՝ Բեհիսթունյան արձանագրությունը:Այս եռալեզու կայսերական փաստաթուղթը (գրված հին պարսկերեն, էլամերեն և ակկադերեն/բաբելոներեն սեպագրերով) ոչ միայն անտիկ աշխարհի քաղաքական պատմության ամենավավերական աղբյուրներից է, այլև հայոց անվան, հայրենիքի և պետականության անհերքելի անձնագիրը հինաշխարհիկ քարտեզի վրա: Երեք լեզու, երեք անվանում, մեկ անխախտ իրականություն : Բեհիսթունյան արձանագրության առանցքային պատմագիտական արժեքներից մեկն այն է, որ այն հստակ նույնացնում է Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն ու նոր անվանումները՝ կամուրջ ձգելով Ուրարտուի (Արարատյան թագավորության) և Երվանդունյաց Հայաստանի միջև: Հին պարսկ...