Աուտիզմի ազգային կենտրոն
Սա էականորեն ավելի պաշտպանելի առաջարկ է, որովհետև նպատակը երեխային առանձնացնելը
չէ, այլ նրա զարգացման համար համապատասխան միջավայր ստեղծելը։
Չնայած միջազգային փորձը բավական մեծ է, բայց միակ վերջնական մոդել դեռ ձևավորված չէ։ 2026-ի OECD-ի համեմատությունը ցույց է տալիս, որ երկրները
օգտագործում են սովորական դասարաններ, սովորական դպրոցների հատուկ դասարաններ և հատուկ դպրոցներ՝ տարբեր համամասնություններով։ Օրինակ՝ Իսրայելում ASD ունեցող երեխաների մոտ 40%-ը հատուկ դպրոցներում է, իսկ Ավստրալիայում՝ մոտ 20%-ը։
Մենք վերցնում ենք եղած փորձը և ստեղծում հայկական, ավելի ամբողջական
մոդել և ոչ թե պարզ պատճենումլ որևէ երկրի կասակածելիարդյունքներով փորձը։
Ինչպիսի՞ն կարող է լինել այդ դպրոցը
«Աուտիզմի կրթության և զարգացման
ազգային կենտրոնը» «հատուկ դպրոց» չէ՝ միայն հանրակրթական առարկաներով։ Այն հետապնդում է երեք զուգահեռ նպատակ.
- երեխայի առավելագույն ինքնուրույնություն,
- իրական մասնագիտություն և աշխատանքի
հնարավորություն,
- հասարակության մեջ արժանի և հնարավորինս
անկախ կյանք։
Այս տրամաբանությամբ դպրոցում առարկաները կարելի է բաժանել մի քանի խոշոր
ուղղությունների։
1. Հիմնական ակադեմիական կրթություն
- մայրենի լեզու և գրագիտություն,
- մաթեմատիկա,
- բնագիտություն,
- պատմություն և հասարակագիտություն,
- օտար լեզու,
- համակարգչային գրագիտություն,
- մեդիա և տեղեկատվական գրագիտություն։
Բայց այստեղ կարևոր է մեթոդը. ոչ թե նույն դասագիրքը բոլորի համար,
այլ անհատականացված ուսումնական ծրագիր։
2. Կյանքի և ինքնուրույնության դպրոց
Սա, իմ կարծիքով, պետք է դառնա մասնագիտացված դպրոցի ամենակարևոր տարբերակիչներից
մեկը։
Երեխան պետք է սովորի.
- անձնական հիգիենա,
- ինքնուրույն սնվել և կենցաղ վարել,
- հագուստի ընտրություն և խնամք,
- գումարի ճանաչում և օգտագործում,
- գնումներ կատարել,
- հասարակական տրանսպորտից օգտվել,
- փողոցում անվտանգ վարք,
- ժամանակի կառավարում,
- օրակարգ կազմել,
- սեփական իրերի և փաստաթղթերի նկատմամբ
պատասխանատվություն,
- անհրաժեշտության դեպքում՝ սեփական
առողջության մասին հիմնական ինքնակառավարում։
Комментарии
Отправить комментарий