Ռ. Թ. Էրդողանի «խաղաղասիրական» ելույթը Արձախի օկուպացման հնգամյակի առթիվ
Հայ հանրությանը ներկայացնում ենք Էրդողանը հայտարարության անթաքույց ակնարկները.
- «Մենք թշնամություն չենք պահում… այս հաղթանակը խաղաղության ճանապարհի կարևոր հանգրվան է»։
Այսինքն, Թուրքիայի նախագահն Արձախի բնիկ հայերի հայրենիքի զավթումը ներկայացրեց որպես «Ղարաբաղի հաղթանակ»։
- Հայերի բռնի տեղահանությունը նշեց որպես «մեծ անարդարության ավարտ»։
- Եվ ընդգծեց, որ այս ամենով «փոփոխվեց Ասիայի և Եվրոպայի
աշխարհաքաղաքական հավասարակշռությունը»՝ ակնարկելով Թուրանական նախագծի ընդլայնումը։
Էրդողանը գոհունակությամբ անդրադարձավ նաև ՀՀ-ի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին՝ պնդելով, որ նրա «խիզախ քայլերի» շնորհիվ հնարավոր կլինի տարածաշրջանը ամրացնել համաձայնագրերով։
ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայում նա, արդեն գլոբալ հարթակից, հայտարարեց.
«Ես կցանկանայի ևս մեկ անգամ շնորհավորել Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին և ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփին այս գործընթացում ունեցած ներդրման համար։ Օգտվելով առիթից՝ կցանկանայի նշել, որ մեր երկրի և Հայաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը ընթանում է ըստ նախատեսված ծրագրի»։
Արձախի շրջափակումը, ինտերվենցիան և բռնազավթումը
1988–2020թթ. Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության անքակտելի նահանգ հանդիսացող Արձախը չկարողացավ դառնալ ինքնուրույն տարածաշրջանային դերակատար և դարձավ Հայաստանի ու Բաքվի ռեժիմների միջև զինված հակամարտության զոհ։
2020-ի սեպտեմբերին Թուրքիայի, Պակիստանի և Միջին Ասիայի թուրքալեզու պետությունների աջակցությամբ Բաքուն իրականացրեց աննախադեպ հարձակում Արձախի հանրապետության դեմ։ Ողջ աշխարհը հրճվանքի մեջ էր, որ վերջապես փակվելու էր 1918թ-ից ի վեր ընթացող արձախահայության ազգային ազատագրական պայքարի վերջին էջը:
Նոյեմբերի 10-ին ՀՀ-ի զինված ուժերը դուրս բերվեցին Արձախից: Ռուս «խաղաղապահների» մուտքով փաստացի ամրագրվեց ադրբեջանական զավթիչների ձեռք բերած նվաճումները։
2023-ին Արձախը ամբողջությամբ զավթվեց, իսկ բնիկ հայությունը, համաշխարհային հանրության թողտվությամբ, բռնի տեղահանվեց իր բնօրրանից։
2025-ի «խաղաղությունն»՝ իրավատեր չունի՞:
ՀՀ կառավարությունը համաձայնեց «Թրամփի մայրուղի» նախագծին, որը Երևանի իշխանությունը ներկայացրեց որպես «Խաղաղության խաչմերուկ», իսկ Բաքուն՝ «Զանգեզուրի միջանցք»։
Բայց այս «խաղաղության» տեքստում բացակայում է իրական իրավատերը՝
Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունը, որի միջազգային իրավունքի հիմքերը հենվում են
-Թուրքահայաստանի անկախության հրովարտակի,
-Սևրի դաշնագրի,
-Վիլսոնի իրավարար վճռի վրա։
Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմենակ Աբրահամյանը իր երդման արարողության ժամանակ անվավեր է հայտարարել 1920-ից հետո կնքված այն բոլոր պայմանագրերը, որոնք անտեսում են հայ ազգի անօտարելի իրավունքները։
Հորդորում և կոչ ենք անում Արձախահայությանը՝
- լինել իրատես,
- չտարվել ներքաղաքական պայքարի արհեստական լարումների մեջ,
- համախմբվել Արևմտյան Հայաստանի դրոշի ներքո,
- և աջակցել նախագահ Արմենակ Աբրահամյանի կողմից տարվող իրավաքաղաքական պայքարին,
որն այսօր միակ հարթակն է, որտեղ հայ ազգի միասնական, իսկական իրավունքները ներկայացվում են միջազգային իրավունքի շրջանակում։
Արձախի դատը մխացող հրաբուխ է : Այն ներգրավված է նոր՝ իրավաքաղաքական դարաշրջան, որտեղ հաղթում են թե զենքի և թե պատմական իրավունքի ուժը։
Комментарии
Отправить комментарий