Իշխանական ճգնաժա՞մ, թե՞ համակարգային ձախողումներ

 

  Հայաստանի Հանրապետության շուրջ ստեղծված ռազմաքաղաքական ծանր իրավիճակը և ներքին անորոշությունը հանրության առաջ ծառացրել են պետության և ազգային ապագայի վերաբերյալ լուրջ հարցադրումներ։ Ավելի քան վեց տարվա կառավարումից հետո Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմը հայտնվել է խորը անվստահության ճգնաժամի մեջ, իսկ քաղաքական դաշտում առկա որոշ խմբավորումներ չեն կարողանում առաջարկել հանրությանը հուզող խնդիրների արմատական լուծումներ։

1. Ինչո՞ւ է սպառվել վստահությունը Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության հանդեպ

Փաշինյանի կառավարման տարիների քննադատությունը հիմնված է մի շարք անհերքելի փաստերի և իրադարձությունների վրա.

  • Անվտանգային համակարգի փլուզում. 2020 թվականի  

    «44-օրյա պատերազմի»  ծանր հետևանքները, ապշերոնյան ռեժիմի զորքերի կողմից Մեծ Հայքի 10-րդ նահանգը հանդիսացող Արձախի ամբողջական հայաթափումն ու էթնիկ զտումը, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխան տարածքների նկատմամբ ապշերոնյան զավթիչների ներխուժումները ցույց տվեցին գործող իշխանության անկարողությունը՝ ապահովելու պետության և ժողովրդի տարրական անվտանգությունը։ 

  • Միակողմանի զիջումների քաղաքականություն.
     Ի նկատի առնելով, որ ՀՀ-ում այսօր չկա պատերազմի կուսակցություն, «Խաղաղության օրակարգ» անվան տակ իրականացվող գործընթացները, սահմանազատման և սահմանագծման ընթացքում արվող քայլերը շատերի

    կողմից ընկալվում են որպես անվերջանալի զիջումներ, որոնք ոչ թե կանխում են նոր ագրեսիան, այլ ավելի են մեծացնում թշնամու կողմից ներխուժման վտանգը։

  • Ժողովրդավարական և կադրային ձախողումներ. 2018-ին հռչակված արդարադատության, կադրային թափանցիկության և օրենքի գերակայու-թյան խոստումները փոխարինվեցին քաղաքական նպատակահարմարու-թյամբ, իսկ պետական կառավարման համակարգը բախվեց պրոֆեսիոնա-լիզմի լուրջ պակասի։ « Քայլ արա մերժիր Սերժինը»  մնաց զուտ քաղաքական կոչ և մի բաժակ ջրի մեջ փոթորկի տեսիլք: 

2. Ինչո՞ւ ավանդական «ընդդիմությունը» չի դառնում իրական այլընտրանք

Հանրության մեծ մասը, հիասթափված լինելով իշխանությունից, միևնույն ժամանակ չի վստահում նաև խորհրդարանական կամ ավանդական քաղաքական խմբերին։

  • Ստատուս-քվոյի մաս կազմելը. Ակնհայտ է դարձել, որ ընդդիմադիր դաշտի որոշ ներկայացուցիչներ, չկարողանալով առաջնորդել ժողովրդին կամ առաջարկել հստակ ռազմավարություն, ըստ էության դարձել են գործող քաղաքական համակարգի մաս՝ խեղաթյուրելով բազմակարծության մասին պատկերացումները։

  • Անցյալի բեռը. Նախկին իշխանությունների հետ ունեցած կապերն ու անցյալի բացասական ընկալումները խոչընդոտում են լայն զանգվածների մոբիլիզացմանը, ինչից հմտորեն օգտվում է գործող ռեժիմը։

3. Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունը՝ որպես ազգային-իրավական հենք

   Ստեղծված իրավիճակում անհրաժեշտություն է առաջանում դուրս գալ
ընթացիկ կուսակցական պայքարի շրջանակներից և կողմնորոշվել դեպի այն ռազմավարությունը, որը հիմնված է համահայկական իրավունքների և պատմական արդարության վրա։

    Այս համատեքստում առանձնանում է Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունը՝ նախագահ Արմենակ Աբրահամեանի գլխավորությամբ.

  • Պողոս Նուբար փաշայի գծի շարունակություն. Արմենակ Աբրահա-մեանի գլխավորած համահայկական կառավարությունը հանդիսանում է  Իշխան Պողոս Նուբարի Ազգային պատվիրակության  իրավական և քաղաքական ժառանգության ուղղակի շարունակողը, որը պաշտպանում է հայ ժողովրդի բնիկ իրավունքները միջազգային ատյաններում։ 

  • Իրական գործունեություն՝ ՀՀ-ում և արտերկրում. Ի տարբերություն զուտ թղթային կամ վտարանդի խմբավորումների, նախագահ Արմենակ Աբրահամեանն ակտիվորեն գործում է թե՛ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում, թե՛ Արձախյան ազատամարտի վետերանների միջավայրում և թե՛ արտերկրում՝ իրականացնելով միջազգային-իրավական լուրջ աշխատանք (մասնավորապես ՄԱԿ-ի բնիկ ժողովուրդների հարցերով հանձնաժողովներում)։

  • Անկախություն ներքին քաղաքական խաղերից. Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետությունը՝ նախագահ Արմենակ Աբրահամեանի գլխավորու-թյամբ,  չի մասնակցում ՀՀ ներքին կուսակցական պայքարին, այլ առաջնորդվում է 1920 թ. Սևրի խաղաղության դաշնագրով, Վուդրո Վիլսոնի Իրավարար վճռով և հայության համապարփակ իրավունքների պաշտպանությամբ։

Եզրակացություն

Հայ ժողովրդի առջև ծառացած մարտահրավերները պահանջում են հրաժարվել անարդյունավետ կառավարումից և ձևական ընդդիմադիր օրակարգերից։ Լեգիտիմ, ազգային և իրավական հստակ հիմքեր ունեցող ճանապարհը Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության և նրա ղեկավարության որդեգրած պահանջատիրական ուղին է։

Արմենակ Աբրահամեանի գործունեության և Արևմտյան Հայաստանի Հանրապետության պաշտոնական ուղերձներին ծանոթանալու համար կարող եք դիտել Արմենակ Աբրահամեանի ուղերձը:  

Այս տեսանյութը ներկայացնում է Արմենակ Աբրահամեանի պաշտոնական դիրքորոշումն ու ուղերձը՝ կապված Արևմտյան Հայաստանի հայության իրավունքների և առաջնահերթությունների հետ:

Комментарии

Популярные сообщения из этого блога

Հատտուշան (Boğazköy)՝ լռեցված վկայություն Հայկական լեռնաշխարհի քաղաքակրթական առաջնության մասին

Թող Հայաստանը լինի Լույսի Հայրենիք։

Արձախի հանձնաժողովըի հայտարարում է